Funkia Fortune'a 'Aureomarginata' Hosta fortunei 'Aureomarginata'

Opis szczegółowy produktu

Funkia Fortune'a 'Aureomarginata' - piękna, elegancka odmiana o liściach w kształcie serca. Należy do długo sprawdzonych, pstrolistnych form ozdobnych funkii. W praktyce ogrodniczej spotyka się również starsze określenie Hosta fortunei var. aureomarginata. Jest to odmiana z kręgu „fortunei”, w fachowych bazach danych podawana jako selekcja lub mutacja pąkowa z grupy wokół 'Fortunei Hyacinthina'. Pełne rozmiary osiąga zwykle w ciągu 2–5 lat. Tworzy zwartą, stopniowo poszerzającą się kępę o wysokości około 40–50 cm i szerokości 80–100 cm, o liściach sztywnej tekstury. Liście są szeroko sercowate, długości 20–25 cm, z wyraźnym unerwieniem. Środek blaszki pozostaje średnio zielony do oliwkowego, a brzeg jest nieregularnie złocistożółty, pod koniec lata często przechodzący w odcienie żółtozielone. W lipcu i sierpniu nad liśćmi wyrastają pędy kwiatostanowe o wysokości 60–80 cm z gronami lejkowatych do dzwonkowatych kwiatów w kolorze lawendowofioletowym, przeważnie bez wyraźnego zapachu. Kwiaty chętnie odwiedzają pszczoły i trzmiele, a pędy kwiatostanowe sprawdzają się także na kwiat cięty. W kompozycjach dobrze się prezentuje obok paproci, tawułek i bergenii, a także jako roślina podszytu pod drzewami liściastymi, gdzie w ciągu kilku sezonów łączy nasadzenie w zwartą powierzchnię. Liście rozwijają się raczej średnio późno, dlatego funkia dobrze komponuje się z wiosennymi roślinami cebulowymi, które kwitną przed pełnym zwarciem kęp.

Uprawa: Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu, wybarwienie liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego słońca południowego i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna, umiarkowanie wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu przemoczenia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstaw około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², a przy nasadzeniach z myślą o szybszym zwarciu wybiera się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnieniu pędy kwiatostanowe, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, nadmiar azotu zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemniku zaleca się większe naczynie z warstwą drenażową i regularne podlewanie, a zimą sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia warto zimą lekko ściółkować. Z problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i ślimaki skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, a ponadto należy zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026