Funkia Fortunego 'Aureomarginata' - Hosta fortunei 'Aureomarginata' Hosta fortuna 'Aureomarginata'

Opis szczegółowy produktu

Funkia Fortunego 'Aureomarginata' - piękny i elegancki kultywar o liściach w kształcie serca. Należy do długo sprawdzonych odmian tradycyjnych ozdobnych funkii. W praktyce ogrodniczej spotyka się również starsze oznaczenie Hosta fortunei var. aureomarginata. Jest to kultywar z kręgu „fortunei” i w bazach danych jest często podawany jako wybór lub sport z grupy wokół 'Fortunei Hyacinthina'. Zwykle osiąga pełny rozmiar w ciągu 2-5 lat. Tworzy zwarte, stopniowo szersze kępy, o wysokości około 40-50 cm i szerokości 80-100 cm, o zwartej teksturze liści. Liście są szeroko sercowate, o długości 20-25 cm, z wyraźnym unerwieniem. Środek blaszki liściowej pozostaje średnio zielony do oliwkowego, a brzeg jest nieregularnie złoto-żółty, pod koniec lata często przechodzący w żółto-zielone odcienie. W lipcu-sierpniu nad liśćmi wyrastają łodygi o długości 60-80 cm z gronami lejkowatych do dzwonkowatych kwiatów w kolorze lawendowo-fioletowym, zazwyczaj bez wyraźnego zapachu. Kwiaty przyciągają pszczoły i trzmiele, a łodygi nadają się również do cięcia. W kompozycji jest czytelna obok paproci, tawułek i pluskwic również jako podszyt pod drzewami liściastymi, gdzie w ciągu kilku sezonów połączy nasadzenia w zwartą powierzchnię. Ulistnienie pojawia się raczej średnio późno, dlatego dobrze komponuje się z wiosennymi roślinami cebulowymi, które kwitną przed pełnym rozrośnięciem się kęp.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026