Funkia Siebolda 'Hans' - Hosta Siebolda 'Hans' Hosta Sieboldova 'Hans'

Opis szczegółowy produktu

Funkia Siebolda 'Hans' - naprawdę piękna, cętkowana odmiana z grupy funkii wielkolistnych, wprowadzona jako sport odmiany 'Andrew'. Opisy z katalogów ogrodniczych podkreślają wyższą witalność, która wiąże się z zielonym zabarwieniem jasnego środka liścia pod koniec lata. Tworzy szeroko wygiętą kępę z liśćmi o grubej substancji, wyraźnie unerwionymi i miejscami pomarszczonymi, często o długości 25–30 cm. Brzeg jest niebieskozielony do ciemnozielonego, środek kremowo-biały z delikatnym „pierzastym” wzorem, który może się w ciągu sezonu zielono rozciągać między środkiem a brzegiem. Kępa liści ma około 50–60 cm, a w dorosłości rozrasta się do około 70–80 cm, dzięki czemu dobrze zakrywa znikające liście narcyzów i tulipanów. Od lipca do sierpnia wyrastają mocne pędy o długości około 70–90 cm z luźniejszymi gronami lejkowatych kwiatów w odcieniu jasnej lawendy. Kwiaty nie są szczególnie pachnące, ale są poszukiwane przez pszczoły i trzmiele. W kompozycji działa jak świetlista powierzchnia w podszycie, na skrajach ścieżek i przy zbiornikach wodnych, gdzie rysunek liścia łagodzi przejście między drzewami a bylinami. Dobrze komponuje się z paprociami, tawułkami, brunerami i wiosennymi roślinami cebulowymi, a obok ciemnolistych krzewów dodatkowo podkreśla kontrast cienia i światła. Znajduje zastosowanie również w pojemnikach na tarasie.

Uprawa: Stanowisko wybieramy w półcieniu do cienia, niebieski odcień liści najlepiej utrzymuje się z dala od ostrego południowego słońca i na stanowisku o równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchnicza, żyzna, która pozostaje lekko wilgotna, ale jest przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiernego nawodnienia. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zazwyczaj nie stanowi problemu. Sadzenie sadzonki funkii odbywa się od marca do października, najlepiej do wcześniej ulepszonej gleby z kompostem, ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czyste liście. Dla dorosłej kępy pozostawia się odstęp około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², w nasadzeniach dla szybszego zadarnienia stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści i pędy kwiatowe po kwitnieniu, cięcie żywego materiału zazwyczaj nie jest konieczne. Nawożenie odbywa się wiosną kompostem lub nawozem dla bylin, nadmierne nawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemnikach odpowiednia jest większa donica z warstwą drenażową i regularnym podlewaniem, zimą w przypadku pojemników sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w glebie ogrodowej zazwyczaj wynosi około -30 °C, młode nasadzenia docenią lekki zimowy mulcz. Wśród problemów mogą pojawić się ślimaki i pomrowy wiosną, w przypadku pojemników również chrząszcze, i należy pilnować chorób wirusowych funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026