Funkia Siebolda 'Hans' Hosta sieboldiana 'Hans'

Opis szczegółowy produktu

Funkia Siebolda 'Hans'  - naprawdę piękna pstrolistna odmiana z grupy funkii wielkolistnych, uważana za sport funkii 'Andrew'. Opisy w katalogach szkółkarskich podkreślają jej większą żywotność, związaną z zielonym przebarwieniem jasnego środka liścia pod koniec lata. Tworzy szeroko wysklepioną kępę o liściach mocnej substancji, wyraźnie żeberkowanych i miejscami pomarszczonych, często długości 25–30 cm. Brzeg jest niebieskozielony do ciemnozielonego, środek kremowobiały z delikatnym „pierzastym” rysunkiem, który w ciągu sezonu może zielono wnikać między środek a obrzeżenie. Kępa liści osiąga około 50–60 cm wysokości, a w pełni rozwoju rozrasta się na mniej więcej 70–80 cm, dzięki czemu dobrze zakrywa zasychające liście narcyzów i tulipanów. Od lipca do sierpnia wyrastają sztywne pędy kwiatostanowe o wysokości około 70–90 cm z luźniejszymi gronami lejkowatych kwiatów w odcieniu jasnej lawendy. Kwiaty nie są wyraźnie pachnące, mimo to chętnie odwiedzają je pszczoły i trzmiele. W kompozycjach działa jak jasna plama w podszycie, na obrzeżach ścieżek i przy oczkach wodnych, gdzie rysunek liści łagodzi przejście między drzewami i krzewami a bylinami. Dobrze komponuje się z paprociami, tawułkami, brunnerami i wiosennymi roślinami cebulowymi, a obok ciemnolistnych krzewów dodatkowo podkreśla kontrast cienia i światła. Sprawdza się także w pojemnikach na tarasie.

Uprawa:  Stanowisko wybiera się w półcieniu lub cieniu, niebieski odcień liści utrzymuje się najlepiej z dala od ostrego południowego słońca i przy równomiernej wilgotności. Odpowiednia jest gleba próchniczna i żyzna, stale lekko wilgotna, ale przepuszczalna, aby korzenie zimą nie cierpiały z powodu nadmiaru wody. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, wapń zwykle nie przeszkadza. Sadzonki funkii sadzi się od marca do października, najlepiej w glebę wcześniej wzbogaconą kompostem, a ściółka pomaga utrzymać wilgoć i czystość liści. Dla dorosłej kępy zachowuje się rozstawę około 80–100 cm, co odpowiada mniej więcej 1–2 roślinom na m², a przy nasadzeniach mających szybciej się zwrzeć stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się resztki zaschniętych liści, a po przekwitnieniu pędy kwiatostanowe, cięcie żywych tkanek zwykle nie jest potrzebne. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub nawozem do bylin, przenawożenie azotem zwiększa miękkość liści. Przy uprawie w pojemniku zaleca się większe naczynie z warstwą drenażową i regularne podlewanie, zimą w pojemnikach sprawdza się ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w gruncie wynosi zwykle około -30 °C, młode nasadzenia warto okryć lekką zimową ściółką. Z problemów wiosną mogą pojawić się ślimaki nagie i skorupkowe, w pojemnikach także opuchlaki, warto też zwracać uwagę na choroby wirusowe funkii, zwłaszcza przy podziale i wymianie roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1.2026