Gailardia oścista 'Guapa Flamenco Bicolour' - Gaillardia aristata 'Guapa Flamenco Bicolour' Gaillardia aristata 'Guapa Flamenco Bicolour'

Opis szczegółowy produktu

Kokarda osinatá 'Guapa Flamenco Bicolour' - selekcja z nowoczesnej serii Guapa, hodowana dla zwartego pokroju, regularnego rozkrzewiania i długiego kwitnienia w letnich upałach. W materiałach katalogowych pojawia się również pod oznaczeniem hodowlanym 'FLOGB0060' i jest chroniona prawami hodowlanymi. Tworzy niski, gęsty pokrój, który w okresie kwitnienia osiąga około 0,35–0,45 m i rozrasta się na podobną szerokość, dzięki czemu wygląda jak kolorowa poduszka na pierwszym planie nasadzeń. Liście są lancetowate do jajowatych, lekko owłosione, intensywnie zielone i delikatnie szorstkie w dotyku, bez wyraźnego zapachu. Od czerwca do września nad liśćmi wznoszą się sztywne łodygi z kwiatostanami o średnicy około 6–8 cm, kwiaty języczkowe są intensywnie czerwone do bordowych i na końcach przechodzą w wyraźną żółtą obwódkę, środek jest ciemniejszy, a wraz z postępem kwitnienia pierścień kolorystyczny staje się bardziej wyraźny. Kolory dobrze utrzymują się nawet na słońcu i wyróżniają się obok lawendy, szałwii, perovskii, krwawników lub traw ozdobnych, gdzie powtarzają się ciepłe tony późnego lata. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru zapylaczom, są regularnie używane do letnich bukietów, a dzięki niskiemu wzrostowi sprawdzają się również w pojemnikach na tarasie.

Uprawa: Dobrze rośnie na pełnym słońcu, najlepiej w cieplejszym mikroklimacie i w miejscu osłoniętym, ponieważ długie kwitnienie sprzyja suchemu, przewiewnemu stanowisku. Najodpowiedniejsza jest gleba lekka do piaszczysto-gliniastej z doskonałym drenażem, bez zimowego zastoju wody, o odczynie około pH 6,5–8,0, na ciężkich glebach gliniastych sprawdza się dodatek żwiru. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy, po ukorzenieniu się odporność na suszę jest wysoka, a zbyt częste podlewanie zwiększa ryzyko gnicia korzeni. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną wystarczy kompost lub niskie dawki nawozu o mniejszej zawartości azotu, aby łodygi pozostały mocne. Kwitnienie zazwyczaj trwa od czerwca do września, sadzenie w warunkach Polski planuje się najczęściej od marca do października, w zależności od dostępności roślin i wilgotności. Przekwitłe koszyczki są sukcesywnie usuwane, co przedłuża zawiązywanie pąków, a po sezonie kępa jest skracana do 10–15 cm, przy czym główne cięcie często wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną. Ściółka powinna być lekka i raczej mineralna, ciężkie zimowe okrycie przy szyjce zatrzymuje wilgoć. Do uprawy w pojemniku nadaje się głębszy pojemnik o pojemności co najmniej 10–15 l z grubą warstwą drenażową i bardziej mineralnym podłożem, zimą pomaga chronić doniczkę przed przemoczeniem i silnym mrozem. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się najczęściej w okolicach -20 do -25 °C, na suchszych stanowiskach krótkotrwale nawet niżej, decydujące jest jednak odwodnienie. Do częstszych problemów należą mączniak, plamistość liści i na przemoczonej glebie gnicie korzeni, ze szkodników mszyce i ślimaki, przewiewna przestrzeń i słońce znacznie ograniczają problemy. Zalecane odstępy wynoszą 30–40 cm, co odpowiada mniej więcej 6–11 roślinom na m², a porost po 3–4 latach często odmładza się przez podział lub wymianę roślin.

Autor: Krystyna | Rewizja: 26.01.2026