Gailardia oścista 'Spintop Copper Sun' - Gaillardia 'Spintop Copper Sun' Gaillardia 'Spintop Copper Sun'

Opis szczegółowy produktu

Gailardia oścista 'Spintop Copper Sun' - odmiana tworzy zwarte, półkuliste kępy o wysokości zazwyczaj 30–40 cm i szerokości 30–40 cm. Wąskie do lancetowatych liście są zielone, lekko owłosione i tworzą mocną podstawę, która nie sprawia wrażenia rzadkiej w suchych rabatach. Od czerwca do października, przy ciepłej jesieni nawet dłużej, na mocnych łodygach nosi pojedyncze koszyczki kwiatowe. Kwiaty języczkowate są wyraźnie skręcone w wąskie rurki, u środka miedzianoczerwone do pomarańczowych, a na końcach bursztynowożółte. Środek podczas dojrzewania zmienia się z żółtozielonego tonu z czerwonym obrzeżem na kolor wiśniowoczerwony, dzięki czemu kwiat wygląda cieplej nawet po kilku dniach. Zapach nie jest wyraźny, ale kwiaty regularnie odwiedzają pszczoły i motyle. W kompozycji sprawdzi się z lawendą, kocimiętką, szałwią łąkową, jeżówkami, trawami ozdobnymi lub rozchodnikami. Dobrze prezentuje się w donicach, na żwirowych partiach, w skalniakach i w przedniej linii słonecznych rabat bylinowych, gdzie wnosi kolor bez bujnego wzrostu.

Uprawa: Dobrze rośnie na pełnym słońcu, najlepiej w cieplejszym mikroklimacie i w miejscu osłoniętym, ponieważ długie kwitnienie sprzyja suchemu, przewiewnemu stanowisku. Najodpowiedniejsza jest gleba lekka do piaszczysto-gliniastej z doskonałym drenażem, bez zimowego zastoju wody, o odczynie około pH 6,5–8,0, na ciężkich glebach gliniastych sprawdza się dodatek żwiru. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy, po ukorzenieniu się odporność na suszę jest wysoka, a zbyt częste podlewanie zwiększa ryzyko gnicia korzeni. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną wystarczy kompost lub niskie dawki nawozu o mniejszej zawartości azotu, aby łodygi pozostały mocne. Kwitnienie zazwyczaj trwa od czerwca do września, sadzenie w warunkach Polski planuje się najczęściej od marca do października, w zależności od dostępności roślin i wilgotności. Przekwitłe koszyczki są sukcesywnie usuwane, co przedłuża zawiązywanie pąków, a po sezonie kępa jest skracana do 10–15 cm, przy czym główne cięcie często wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną. Ściółka powinna być lekka i raczej mineralna, ciężkie zimowe okrycie przy szyjce zatrzymuje wilgoć. Do uprawy w pojemniku nadaje się głębszy pojemnik o pojemności co najmniej 10–15 l z grubą warstwą drenażową i bardziej mineralnym podłożem, zimą pomaga chronić doniczkę przed przemoczeniem i silnym mrozem. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się najczęściej w okolicach -20 do -25 °C, na suchszych stanowiskach krótkotrwale nawet niżej, decydujące jest jednak odwodnienie. Do częstszych problemów należą mączniak, plamistość liści i na przemoczonej glebie gnicie korzeni, ze szkodników mszyce i ślimaki, przewiewna przestrzeń i słońce znacznie ograniczają problemy. Zalecane odstępy wynoszą 30–40 cm, co odpowiada mniej więcej 6–11 roślinom na m², a porost po 3–4 latach często odmładza się przez podział lub wymianę roślin.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.5.2026