Garia eliptyczna 'James Roof' Garrya elliptica 'James Roof'

Opis szczegółowy produktu

Garia eliptyczna 'James Roof' - pochodzi z pacyficznego wybrzeża Ameryki Północnej, zwłaszcza z Kalifornii i Oregonu, gdzie rośnie w zaroślach typu chaparral i w otwartych lasach zimozielonych. Odmiana 'James Roof' to selekcja męska ceniona za długie, jedwabiście srebrne kotki, które mogą mieć około 20–30 cm i zwisają z gałęzi od późnej jesieni do przedwiośnia. Kwiaty są niepozorne, bez płatków korony, lecz w kwiatostanach tworzą wyrazisty zimowy rysunek, przypominający delikatne frędzle. Liście są naprzeciwległe, eliptyczne do wąskojajowatych, skórzaste i lekko faliste, z wierzchu ciemnozielone, od spodu często szarawe. Pokrój jest gęsty i wzniesiony, w wieku dojrzałym zwykle 2,5–4 m wysokości i szerokości, tempo wzrostu jest raczej wolniejsze, a pełne rozmiary krzew osiąga po około 10–20 latach. Ponieważ jest to roślina męska, nie tworzy owoców, a jej główną wartością są zimowe kwiaty i całoroczna struktura. W ogrodzie sprawdza się jako soliter w tle rabaty, jako swobodnie rosnąca osłona od wiatru lub przy murze, gdzie kotki wyróżniają się na ciemnym tle. Spośród naturalnych zestawień dobrze sprawdzają się trawy, mahonie, laurowiśnia, zimozielone berberysy lub klony palmowe, które podkreślają kontrast zimowego srebra i ciemnej zieleni. Kotki często ścina się do zimowych kompozycji, w wazonie długo zachowują urodę i wyglądają jak delikatna koronka, zapach jest niewyraźny.

Uprawa: W uprawie w Polsce sprawdza się ciepły mikroklimat i osłonięte miejsce, najlepiej przy południowej lub zachodniej ścianie, ponieważ największe zagrożenie stanowią wysuszające mroźne wiatry oraz przeplatanie się mrozów i odwilży. Gleba powinna być przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do gliniastej, z dobrym drenażem, krzew toleruje odczyn kwaśny, obojętny i lekko zasadowy. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i w okresach suszy, później krzew znosi także krótszą suszę. Sadzenie jest możliwe od marca do października, w chłodniejszych rejonach najlepiej wiosną. Mrozoodporność dojrzałych roślin na osłoniętym stanowisku wynosi w praktyce około -15 °C, młode krzewy, a zwłaszcza kotki, są wrażliwsze i mogą przemarzać poniżej około -12 °C. W ogrodach narażonych na wiatr pomaga ściółkowanie wokół korzeni i zimowe okrycie korony jutą lub włókniną. Cięcie wykonuje się umiarkowanie po przekwitnieniu, zwykle wiosną, aby nie usunąć pąków kotków zawiązanych już w poprzednim sezonie. W żywopłotach osłonowych rośliny sadzi się co około 1,5–2 m, w zależności od oczekiwanego tempa zwarcia. Krzew zazwyczaj nie ma poważnych szkodników, sporadycznie pojawia się plamistość liści, przy długotrwałym przemoczeniu grożą choroby grzybowe korzeni. W pojemniku uprawa udaje się tylko w dużej objętości z niezawodnym odpływem wody, zimowanie jest wtedy bezpieczniejsze w osłoniętym miejscu.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.2. 2026