Gaura Lindheimera 'Gaudi Pink' - Gaura lindheimeri 'Gaudi Pink' Gaura Lindheimeri „Gaudi Różowy”

Opis szczegółowy produktu

Gaura lindheimeri 'Gaudi Pink' - kompaktowy kultivar z serii GAUDI®, wyhodowany z myślą o niskim, dobrze rozgałęzionym wzroście i długim kwitnieniu. Uprawiany jest również pod nazwą hodowlaną 'Florgaucompi'. Tworzy gęstą kępę o wysokości około 30–40 cm i szerokości około 35–45 cm. Wąskie, lancetowate liście są latem zielone, a w chłodniejsze dni oraz na młodych pędach mogą nabierać barw od brązowych po winne. Sztywne, pionowe łodygi często mają czerwonawy lub winny odcień i noszą ciemniejsze pąki, z których od czerwca do października stopniowo otwierają się jasnoróżowe do średnio różowych kwiaty o średnicy około 2–3 cm. Cztery płatki korony rozchodzą się w formie lekkiego wachlarza i wraz z efektownymi pręcikami tworzą zwiewny efekt przypominający drobne motyle nad kępą. Kwiaty przyciągają pszczoły, trzmiele i inne zapylacze. Kultivar idealnie pasuje do słonecznych rabat bylinowych, nasadzeń żwirowych i preriowych, do donic oraz wzdłuż alejek, gdzie jego delikatna sylwetka stanowi świetny kontrast dla bardziej zwartych bylin i traw. Dobrze komponuje się z szałwiami, kocimiętami, jeżówkami, rozchodnikami, kostrzewami i niższymi trawami ozdobnymi. Dzięki długiemu okresowi kwitnienia wprowadza do kompozycji kolor od początku lata aż do pierwszych chłodniejszych dni jesieni, nie przytłaczając przy tym ogrodu.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w ciepłym, przewiewnym mikroklimacie i w zacisznym miejscu, gdzie długie łodygi kwiatowe mniej się łamią, a kwitnienie trwa dłużej. Podstawą sukcesu jest przepuszczalna gleba z doskonałym drenażem, ponieważ zimowe przemoczenie jest częstszą przyczyną strat niż mróz; sprawdza się podłoże piaszczysto-gliniaste z dodatkiem żwiru i pH około 6,5–7,8. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy, po ukorzenieniu odporność na suszę jest dobra, a nadmiar wody zwiększa ryzyko gnicia korzeni. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną zazwyczaj wystarcza kompost lub mniejsza dawka zbilansowanego nawozu o niższej zawartości azotu, aby rośliny zbytnio się nie wyciągały. Kwitnienie najczęściej trwa od czerwca do października, sadzenie odbywa się zazwyczaj od marca do października w zależności od pogody i dostępności, w przypadku sadzenia jesiennego preferowane jest suche, ciepłe stanowisko. Po pierwszej fali kwitnienia często skraca się łodygi o około jedną trzecią, co sprzyja dalszemu rozgałęzianiu i nowym kwiatom, główne cięcie zazwyczaj pozostawia się na koniec zimy lub wczesną wiosnę. Ściółka powinna być lekka i raczej mineralna, na przykład żwir przy szyjce korzeniowej, który nie zatrzymuje wilgoci. Do uprawy w pojemniku nadaje się głębszy pojemnik o pojemności co najmniej 20–30 l z warstwą drenażową i bardziej mineralnym podłożem, zimą ważne jest ograniczenie przemoczenia i ochrona bryły korzeniowej przed gwałtownym przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się najczęściej w przybliżeniu -20 do -23 °C, według niektórych źródeł nawet około -25 °C, przy czym decydujące jest suche zimowe stanowisko. Początkującym sprawdza się sadzenie na podwyższonej grządce lub przy ścianie, gdzie jest cieplej i suchiej. Z chorób może pojawić się mączniak i plamistość liści przy zagęszczeniu, przy przemoczeniu zgnilizna korzeni, ze szkodników mszyce i czasem ślimaki u młodych roślin. Zalecane rozstawy to 50–60 cm, co odpowiada około 3–4 roślinom na m².

Autor: Krystyna | Rewizja: 31.08.2026