Gaura Lindheimera BELLEZA 'Dark Pink' Gaura lindheimeri BELLEZA 'Dark Pink'

Opis szczegółowy produktu

Gaura Lindheimera BELLEZA 'Dark Pink' - zwarta odmiana z serii BELLEZA, wyhodowanej w Niemczech w firmie Selecta One. Jako hodowca tej serii podawany jest Nils Klemm, a w źródłach pojawia się również kod hodowlany odmiany 'Kleau04263'. Gatunek pochodzi z południowych regionów USA, zwłaszcza z Teksasu i Luizjany, gdzie rośnie na słonecznych, otwartych i dobrze zdrenowanych stanowiskach. Odmiana tworzy gęstszą kępę o lekkim, ażurowym, a zarazem uporządkowanym pokroju, zwykle o wysokości 30–40 cm i podobnej szerokości. Wiosną młode liście mogą wybijać z winnym odcieniem, później przebarwiają się na zielono. Pędy kwiatostanowe są krótsze i sztywniejsze niż u wyższych gaur, dzięki czemu roślina wygląda zwarciej i zarówno w pojemnikach, jak i na mniejszych rabatach zachowuje kształt, nie rozkładając się na boki. Od czerwca do października wydaje mnóstwo czteropłatkowych kwiatów w odcieniu od intensywnie do ciemnoróżowego, które rozwijają się z ciemniejszych pąków i unoszą się nad liśćmi niczym drobne motyle. Delikatna faktura kwiatów dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, szałwiami, werbenami, lawendami czy niższymi jeżówkami. Odmiana nadaje się do pojemników, nasadzeń żwirowych, przednich partii rabat bylinowych oraz do obsadzania brzegów słonecznych ścieżek. Kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady, dzięki czemu roślina wnosi do kompozycji nie tylko kolor, ale także lekki, żywy ruch.

Uprawa: W warunkach Polski gaurom najlepiej służy pełne słońce, ciepłe i przewiewne stanowisko oraz gleba przepuszczalna również zimą. Odpowiednie jest lżejsze do średnio żyznego podłoże piaszczysto-gliniaste z domieszką żwiru lub innego materiału mineralnego, najlepiej o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej i długo podmokłej glebie zimowanie jest utrudnione, a roślina bywa krótkowieczna. Sadzenie wykonuje się od marca do października, korzystniejsza jest jednak wiosna lub wczesna jesień. Po ukorzenieniu odmiana dobrze znosi letnie upały i krótkotrwałą suszę, w pojemnikach wymaga jednak regularniejszego podlewania. Zaleca się umiarkowane nawożenie, ponieważ w zbyt żyznej glebie wzrost bywa miękki i mniej zwarty. Po pierwszej, obfitszej fali kwitnienia roślinę można lekko przyciąć, co pobudza dalsze rozkrzewianie i kontynuację kwitnienia. Mrozoodporność tej odmiany podaje się najczęściej na około −20 °C, w praktyce jednak bardziej niż sam mróz szkodzi zimowa wilgoć, dlatego w chłodniejszych i wilgotniejszych rejonach korzystne jest zimowe okrycie strefy korzeniowej i dobry odpływ wody. Jest to bylina, która bywa niezawodna zwłaszcza w lżejszej glebie i w osłoniętym miejscu. Spośród możliwych problemów mogą pojawić się mszyce, mączniak prawdziwy lub gnicie korzeni w przemokniętym podłożu. Przy nasadzeniach powierzchniowych sadzi się około 6–8 roślin na m², co odpowiada rozstawie około 35–40 cm. W pojemnikach sprawdza się warstwa drenażowa oraz zimowa ochrona przed długotrwałym przemakaniem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.03.2026