Glicynia 'Anwen' Glicynia 'Anwen'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia 'Anwen' - odmiana o delikatnie różowych do jasno lawendowych, słodko pachnących kwiatach. Pochodzi z kręgu gatunków wschodnioazjatyckich, które w naturze oplatają skraje lasów i rzadkie zarośla. Pokrój tworzy opadające, prawoskrętne pnącze z elastycznymi, zdrewniałymi pędami. Liście są nieparzystopierzaste, zazwyczaj 9–13 listkowe, z błyszczącymi zielonymi listkami; jesienią żółkną. W warunkach Czech dorasta zazwyczaj do 5–6 m wysokości i 2–4 m szerokości, rośnie bardziej równomiernie niż popularne starsze odmiany, dlatego dobrze utrzymuje się nawet na mniejszych pergolach. Kwitnie od maja do czerwca, kiedy to wytwarza zwisające grona o długości około 20–30 cm; pojedyncze kwiatki mają kształt motylkowaty i pachną słodko z lekką miodową nutą. Kwiaty obficie odwiedzają pszczoły i inne zapylacze. Po przekwitnięciu rozwijają się płaskie, aksamitnie owłosione strąki z nasionami. Ogólny wyraz jest delikatny i naturalny, bez przeciążania konstrukcji. Znajduje zastosowanie na łukach, przy ciepłych murach, na pergolach oraz jako swobodnie prowadzona pnąca roślina po mocnej podporze; w pojemnikach na osłoniętych tarasach tworzy letnie zasłony, gdy inne wisterie już przekwitają. Grona można ścinać do wazonu, zachowują zapach przez kilka dni. W kompozycjach dobrze komponuje się z hortensjami wielkolistnymi, tawułami, różami i trawami ozdobnymi, ewentualnie z klonami japońskimi, których liściasty krajobraz podkreśli delikatny charakter kwiatów. Wszystkie części rośliny, zwłaszcza nasiona, zawierają substancje toksyczne.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnego wsparcia, należy liczyć się z tym, że za kilka lat może osiągnąć 10 metrów. Sadzi się w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2 do 3 lata otaczamy glicynię szczególną troską, regularnie nawozimy i podlewamy, w połowie lata ważne jest nawożenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią dojrzały. Na zimę zaleca się w pierwszych latach przykryć roślinę gałęziami iglastymi. W surowe zimy może przemarznąć, ale zazwyczaj ponownie odbija. Przed sadzeniem zanurzyć doniczkę z rośliną w naczyniu z wodą, aż do całkowitego nasiąknięcia. Kopiemy dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno dajemy 10 cm warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzimy. Sadzić o 1-2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie. Posadzić co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: Glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego zaczęłyby kwitnąć nawet po 15 latach. Przy sadzeniu skracamy główny pęd na 50-70 cm, pędy boczne skracamy do 3 pąków. W okresie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczykujemy je za 3. do 4. liściem (krótszych niż 15 cm nie skracamy). Główny pęd niech rośnie! Gdy pędy wyrosłe z bocznych skróconych jednorocznych pędów osiągną długość 25 cm, uszczykujemy je za 5. do 6. liścia, krótsze zostawiamy. Cięcie letnie powtarzamy jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15 do 20 cm. Główny pęd niech rośnie! Drugi rok wczesną wiosną, gdy nie grożą przymrozki, przycinamy pędy wyrosłe w ubiegłym roku za 5. do 6. pąkiem, krótszych gałązek nie przycinamy. Terminalu nie przycinamy wcale. W trakcie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczknij je za 3. do 4. liściem. Powtarzamy to, jeśli młode pędy osiągną 25 cm. Głównego młodego pędu nie przycinamy. Trzeci rok po posadzeniu powinny na bocznych gałęziach znajdować się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie ubiegłorocznych pędów. Gdy wydłużające pędy są długie i silne, skracamy je wczesną wiosną za 5. do 6. pąkiem, wszystkie pozostałe pod głównym pędem skracamy za 3. do 4. pąkiem, krótsze i słabsze pędy, które rosną ukośnie i poziomo, zostawiamy, na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczkujemy młode pędy, które przekroczą 25 cm. W kolejnych latach powojnik zazwyczaj nie wymaga już cięcia, zwiększone tworzenie pędów kwiatowych osłabi wzrost. Gdy terminal przekroczy wymaganą wysokość, należy go związać w pozycji poziomej. U starszych roślin jedynie cięcie pielęgnacyjne zapobiega niepożądanemu wzrostowi.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.11.2025