Glicynia 'Domino' Glicynia 'Domino'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia 'Domino' - urocza odmiana o delikatnie dwukolorowych, słodko pachnących kwiatach. W ofercie pojawia się również pod synonimami 'Issai' i 'Prematura' i jest często kojarzona z japońskim hodowcą Koichiro Wadą. W naturze pochodzi z obrzeży jasnych lasów Azji Wschodniej, gdzie oplata krzewy i młode pnie, w ogrodach tworzy zrzucające liście, prawoskrętne pnącze. Liście są nieparzystopierzaste, średniej wielkości, jesienią żółkną. W naszych warunkach zazwyczaj osiąga 5–6 m wysokości i 3–4 m szerokości, rośnie równomiernie i nie obciąża mocnych podpór. Kwitnie w maju i czerwcu, prezentując zwisające grona o długości około 18–25 cm, pojedyncze kwiaty łączą odcienie jasnego lila i głębokiego fioletu z żółtą plamką w gardzieli. Kwiaty rozkwitają stopniowo od podstawy i słodko pachną, przyciągając pszczoły i inne owady miodne. Po przekwitnięciu rozwijają się wąskie, aksamitnie owłosione strąki, które dojrzewają pod koniec lata i często pozostają na roślinie do zimy. Gałęzie dobrze wiążą się w wachlarz na drutach, na altanach tworzą delikatne zasłony, a przy ciepłych ścianach podkreślają wejścia do domu. Cięte grona utrzymują się w wazonie przez kilka dni, zachowując swój zapach. W kompozycji sprawdzają się połączenia z różami, hortensjami, tawułami i trawami ozdobnymi, delikatny habitus ładnie kontrastuje z malowniczymi liśćmi japońskich klonów. Nasiona i strąki są trujące.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnego wsparcia, należy liczyć się z tym, że za kilka lat może osiągnąć 10 metrów. Sadzi się w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2 do 3 lata otaczamy glicynię szczególną troską, regularnie nawozimy i podlewamy, w połowie lata ważne jest nawożenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią dojrzały. Na zimę zaleca się w pierwszych latach przykryć roślinę gałęziami iglastymi. W surowe zimy może przemarznąć, ale zazwyczaj ponownie odbija. Przed sadzeniem zanurzyć doniczkę z rośliną w naczyniu z wodą, aż do całkowitego nasiąknięcia. Kopiemy dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno dajemy 10 cm warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzimy. Sadzić o 1-2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie. Posadzić co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: Glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego zaczęłyby kwitnąć nawet po 15 latach. Przy sadzeniu skracamy główny pęd na 50-70 cm, pędy boczne skracamy do 3 pąków. W okresie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczykujemy je za 3. do 4. liściem (krótszych niż 15 cm nie skracamy). Główny pęd niech rośnie! Gdy pędy wyrosłe z bocznych skróconych jednorocznych pędów osiągną długość 25 cm, uszczykujemy je za 5. do 6. liścia, krótsze zostawiamy. Cięcie letnie powtarzamy jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15 do 20 cm. Główny pęd niech rośnie! Drugi rok wczesną wiosną, gdy nie grożą przymrozki, przycinamy pędy wyrosłe w ubiegłym roku za 5. do 6. pąkiem, krótszych gałązek nie przycinamy. Terminalu nie przycinamy wcale. W trakcie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczknij je za 3. do 4. liściem. Powtarzamy to, jeśli młode pędy osiągną 25 cm. Głównego młodego pędu nie przycinamy. Trzeci rok po posadzeniu powinny na bocznych gałęziach znajdować się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie ubiegłorocznych pędów. Gdy wydłużające pędy są długie i silne, skracamy je wczesną wiosną za 5. do 6. pąkiem, wszystkie pozostałe pod głównym pędem skracamy za 3. do 4. pąkiem, krótsze i słabsze pędy, które rosną ukośnie i poziomo, zostawiamy, na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczkujemy młode pędy, które przekroczą 25 cm. W kolejnych latach powojnik zazwyczaj nie wymaga już cięcia, zwiększone tworzenie pędów kwiatowych osłabi wzrost. Gdy terminal przekroczy wymaganą wysokość, należy go związać w pozycji poziomej. U starszych roślin jedynie cięcie pielęgnacyjne zapobiega niepożądanemu wzrostowi.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.11.2025