Glicynia 'Macrobotrys' Glicynia 'Macroborys'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia 'Macrobotrys' - często określana również jako Wisteria floribunda 'Macrobotrys' lub nowszym synonimem 'Multijuga', to japońska glicynia ceniona za niezwykle długie kwiatostany. Jest to silnie rosnąca, zdrewniała, pnąca roślina z rodziny bobowatych, która owija się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a w dorosłości zazwyczaj osiąga około 7 do 10 m długości i około 3 do 5 m szerokości, w zależności od podpory i cięcia. Liście są nieparzystopierzaste, świeżo do średniozielonych, jesienią żółkną. Największą ozdobą są zwisające grona motylkowatych kwiatów, które pojawiają się od połowy maja do czerwca na częściowo lub w pełni ulistnionej roślinie. Kwiaty są jasno fioletowe do liliowych, z delikatnie żółtawym środkiem i lekkim słodkim zapachem. Grona zazwyczaj mają długość od 80 do 130 cm, w wyjątkowych warunkach nawet więcej, dzięki czemu odmiana prezentuje się bardzo efektownie, zwłaszcza na wysokich pergolach, nad przejściami lub przy prowadzeniu po ścianie. Po przekwitnięciu tworzą się aksamitne strąki, które są dekoracyjne, ale nasiona i strąki są po spożyciu trujące. Odmiana jest przyjazna pszczołom i w okresie kwitnienia przyciąga owady zapylające. W kompozycji sprawdzi się jako dominujące pnącze do pergoli, masywnych trejaży, łuków wejściowych i ciepłych elewacji.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnego wsparcia, należy liczyć się z tym, że za kilka lat może osiągnąć 10 metrów. Sadzi się w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2 do 3 lata otaczamy glicynię szczególną troską, regularnie nawozimy i podlewamy, w połowie lata ważne jest nawożenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią dojrzały. Na zimę zaleca się w pierwszych latach przykryć roślinę gałęziami iglastymi. W surowe zimy może przemarznąć, ale zazwyczaj ponownie odbija. Przed sadzeniem zanurzyć doniczkę z rośliną w naczyniu z wodą, aż do całkowitego nasiąknięcia. Kopiemy dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno dajemy 10 cm warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzimy. Sadzić o 1-2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie. Posadzić co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: Glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego zaczęłyby kwitnąć nawet po 15 latach. Przy sadzeniu skracamy główny pęd na 50-70 cm, pędy boczne skracamy do 3 pąków. W okresie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczykujemy je za 3. do 4. liściem (krótszych niż 15 cm nie skracamy). Główny pęd niech rośnie! Gdy pędy wyrosłe z bocznych skróconych jednorocznych pędów osiągną długość 25 cm, uszczykujemy je za 5. do 6. liścia, krótsze zostawiamy. Cięcie letnie powtarzamy jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15 do 20 cm. Główny pęd niech rośnie! Drugi rok wczesną wiosną, gdy nie grożą przymrozki, przycinamy pędy wyrosłe w ubiegłym roku za 5. do 6. pąkiem, krótszych gałązek nie przycinamy. Terminalu nie przycinamy wcale. W trakcie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczknij je za 3. do 4. liściem. Powtarzamy to, jeśli młode pędy osiągną 25 cm. Głównego młodego pędu nie przycinamy. Trzeci rok po posadzeniu powinny na bocznych gałęziach znajdować się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie ubiegłorocznych pędów. Gdy wydłużające pędy są długie i silne, skracamy je wczesną wiosną za 5. do 6. pąkiem, wszystkie pozostałe pod głównym pędem skracamy za 3. do 4. pąkiem, krótsze i słabsze pędy, które rosną ukośnie i poziomo, zostawiamy, na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczkujemy młode pędy, które przekroczą 25 cm. W kolejnych latach powojnik zazwyczaj nie wymaga już cięcia, zwiększone tworzenie pędów kwiatowych osłabi wzrost. Gdy terminal przekroczy wymaganą wysokość, należy go związać w pozycji poziomej. U starszych roślin jedynie cięcie pielęgnacyjne zapobiega niepożądanemu wzrostowi.

Autor: Krystyna | Rewizja: 16.03.2026