Glicynia chińska 'Blue Sapphire' Wisteria sinensis 'Blue Sapphire'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia chińska 'Blue Sapphire' - należy do pnączy zrzucających liście na zimę, które owijają się lewoskrętnie i z wiekiem tworzą mocne, długowieczne drewno. Gatunek pochodzi ze środkowych Chin, gdzie porasta skraje widnych lasów. Odmiana 'Blue Sapphire' figuruje w europejskim asortymencie jako selekcja nowozelandzka, a w niektórych katalogach bywa zaliczana do kręgu grupy 'Prolific'. W naszych warunkach klimatycznych zwykle osiąga 6–10 m wysokości i 3–6 m szerokości, w zależności od stanowiska i sposobu prowadzenia. Liście są nieparzystopierzaste, najczęściej złożone z 9–13 listków, podczas rozwoju delikatnie brązowawe, w sezonie intensywnie zielone, a jesienią żółkną. Kwitnie wcześnie, w kwietniu i maju, często jeszcze przed rozwojem liści. Tworzy zwisające, gęste grona o długości około 20–30 cm w odcieniu niebieskofioletowym z jaśniejszym oczkiem. Pojedyncze kwiaty pachną słodko i rozwijają się niemal jednocześnie, tworząc zwarte kwietne kaskady. W ciepłe lata może pojawić się także słabsze kwitnienie letnie. Po przekwitnieniu powstają wąskie, aksamitnie omszone strąki, które czasem utrzymują się do zimy. Kwiaty są regularnie odwiedzane przez pszczoły i trzmiele. W kompozycji ogrodowej sprawdza się na pergolach, łukach i solidnych ścianach, gdzie zwisające grona kwiatów dobrze się prezentują. Cięte grona utrzymują się w wazonie kilka dni. Wszystkie części rośliny, zwłaszcza nasiona, są trujące.

Uprawa: Glicynia wymaga do wzrostu mocnej podpory, należy liczyć się z tym, że w ciągu kilku lat może osiągnąć 10 metrów. Sadzi się ją na ciepłym i słonecznym stanowisku. Przez pierwsze 2 do 3 lat glicynie wymagają szczególnej opieki: regularnego nawożenia i podlewania, a w połowie lata ważne jest zasilenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią dobrze zdrewniały. Na zimę w pierwszych latach zaleca się okrycie rośliny gałązkami iglaków. W surowe zimy może przemarznąć, ale zwykle ponownie odbija. Przed sadzeniem doniczkę z rośliną zanurza się w naczyniu z wodą, aż bryła korzeniowa dokładnie nasiąknie. Wykopuje się dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno wykłada 10-centymetrową warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzi roślinę. Sadzi się o 1–2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie, w odległości co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego mogłyby zakwitnąć nawet dopiero po 15 latach. Przy sadzeniu pęd główny skraca się do 50–70 cm, a pędy boczne przycina na 3 pąki. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3. lub 4. liściem (pędów krótszych niż 15 cm się nie skraca). Pędu głównego się nie skraca. Gdy przyrosty wyrastające z bocznych skróconych pędów jednorocznych osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 5. lub 6. liściem, krótsze pozostawia się. Cięcie letnie powtarza się jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15 do 20 cm. Pęd główny pozostawia się do dalszego wzrostu. W drugim roku przedwiośniem, gdy nie grożą już mrozy, pędy wyrosłe w poprzednim roku przycina się za 5. lub 6. pąkiem, krótszych gałązek się nie tnie. Pędu przewodnika nie przycina się wcale. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3. lub 4. liściem. Zabieg powtarza się, ilekroć przyrosty osiągną 25 cm. Pęd główny pozostawia się do dalszego wzrostu. W trzecim roku po posadzeniu na gałęziach bocznych powinny pojawić się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie zeszłorocznych pędów. Jeśli pędy przedłużające są długie i silne, przedwiośniem skraca się je za 5. lub 6. pąkiem, wszystkie pozostałe poniżej pędu głównego za 3. lub 4. pąkiem, a krótsze i słabsze pędy rosnące ukośnie i poziomo pozostawia się, ponieważ na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczykuje się przyrosty dłuższe niż 25 cm. W kolejnych latach glicynia zwykle nie wymaga już cięcia, a zwiększone tworzenie się gałązek kwiatowych osłabia jej wzrost. Gdy pęd przewodnik przekroczy pożądaną wysokość, przywiązuje się go w pozycji poziomej. U starszych roślin wystarcza już tylko cięcie utrzymujące, które ogranicza niepożądany wzrost.

 Autor: Nikol | Rewizja: 11.11.2025