Glicynia jedwabista 'White Silk' Wisteria brachybotrys 'White Silk'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia jedwabista 'White Silk' - biało kwitnąca odmiana, wyróżniająca się czysto białymi kwiatami z żółtą plamką na żagielku i intensywnym zapachem, który najlepiej wyczuwa się w pobliżu miejsc wypoczynku. Tworzy średnio silnie rosnące pnącze, owijające się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. W warunkach klimatycznych Polski zwykle osiąga 5–8 m wysokości i 3–5 m szerokości, w zależności od rodzaju podpory i sposobu cięcia, a w ciepłych, osłoniętych miejscach może być okazalsza. Nieparzystopierzaste liście o długości około 25–35 cm rozwijają się w świeżej zieleni, a jesienią przebarwiają się na żółto. Kwiaty pojawiają się w zwisających gronach o długości zwykle 10–15 cm, otwierających się stopniowo od nasady ku szczytowi, dzięki czemu efekt kwitnienia utrzymuje się płynnie. W przydomowych ogrodach kwitnie razem z rozwojem liści w maju i czerwcu, a w ciepłe lato może nastąpić słabsze powtórne kwitnienie. Kwiaty chętnie odwiedzają pszczoły i trzmiele. Po przekwitnięciu tworzą się zielone, delikatnie filcowate strąki z nasionami. Wszystkie części rośliny są trujące. W kompozycjach 'White Silk' sprawdza się na pergolach, łukach ogrodowych i nasłonecznionych ścianach, gdzie krótsze grona tworzą regularną, czystą kurtynę. Dobrze łączy się z powojnikami kwitnącymi od lata, z różami w delikatnych odcieniach oraz z roślinami o ciemnozielonych, błyszczących liściach, które podkreślają kontrast faktur.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnej podpory – należy liczyć się z tym, że w ciągu kilku lat może dorosnąć do 10 metrów. Sadzi się ją w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2–3 lata glicyniom poświęca się szczególną opiekę, regularnie się je nawozi i podlewa, a w połowie lata ważne jest zasilenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią dojrzały. Na zimę w pierwszych latach zaleca się okrycie rośliny gałązkami iglaków. W mroźne zimy może przemarzać, ale zwykle ponownie odrasta. Przed sadzeniem doniczkę z rośliną zanurza się w naczyniu z wodą, aż bryła korzeniowa dokładnie nasiąknie. Wykopuje się dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno wykłada 10 cm warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzi roślinę. Sadzi się ją 1–2 cm głębiej, niż rosła wcześniej, co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: Glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego mogłyby zakwitnąć nawet dopiero po 15 latach. Przy sadzeniu pęd główny skraca się do 50–70 cm, a pędy boczne przycina na 3 pąki. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem (pędów krótszych niż 15 cm się nie skraca). Pędu przewodnika się nie skraca. Gdy przyrosty wyrastające z bocznych skróconych pędów jednorocznych osiągną długość 25 cm, uszczykuje się je za 5.–6. liściem, krótsze pozostawia się bez zmian. Cięcie letnie powtarza się jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15–20 cm. Pęd przewodnik pozostawia się do swobodnego wzrostu. W drugim roku, przedwiośniem, gdy nie grożą już przymrozki, pędy wyrosłe w poprzednim roku przycina się za 5.–6. pąkiem, krótszych gałązek się nie tnie. Przewodnika nie przycina się wcale. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem. Czynność tę powtarza się, gdy przyrosty ponownie osiągną 25 cm. Pęd przewodnik pozostawia się do swobodnego wzrostu. W trzecim roku po posadzeniu na bocznych gałęziach powinny pojawić się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie zeszłorocznych pędów. Jeśli pędy przedłużające są długie i silne, skraca się je przedwiośniem za 5.–6. pąkiem, wszystkie pozostałe poniżej pędu głównego skraca się za 3.–4. pąkiem, a krótsze i słabsze pędy rosnące ukośnie i poziomo pozostawia się, ponieważ na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczykuje się przyrosty dłuższe niż 25 cm. W kolejnych latach glicynia zwykle nie wymaga już cięcia, ponieważ zwiększone tworzenie gałązek kwiatowych osłabia wzrost. Gdy przewodnik przekroczy pożądaną wysokość, przywiązuje się go w pozycji poziomej. U starszych roślin już tylko cięciem utrzymującym ogranicza się niepożądany wzrost.

Autor: Nikol | Rewizja: 13.11.2025