Glicynia kentucka 'Blue Moon' Wisteria macrostachya 'Blue Moon'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia kentucka 'Blue Moon' - odmiana ceniona za późniejsze rozpoczęcie kwitnienia i stabilną zimotrwałość. Tworzy średnio bujne pnącze, które na solidnej podporze dorasta zwykle do 4–7 m wysokości i 2,5–4 m szerokości, zależnie od sposobu prowadzenia i cięcia. Liście są nieparzystopierzaste, o długości 20–35 cm, wiosną jasno- do średniozielonych, jesienią żółkną. Kwitnie delikatnie pachnącymi kwiatami w odcieniach od lawendowoniebieskiego do niebieskofioletowego, zebranymi w zwisające grona o długości około 20–30 cm. Pojedyncze kwiaty otwierają się stopniowo od nasady ku wierzchołkowi grona, dzięki czemu efekt dekoracyjny utrzymuje się dłużej. W warunkach Europy Środkowej pierwsze kwitnienie następuje zazwyczaj w czerwcu, równocześnie z rozwojem liści, a w ciepłe lato często pojawia się słabsza fala kwitnienia w lipcu i sierpniu. Rośliny są chętnie odwiedzane przez trzmiele i pszczoły. Po przekwitnieniu zawiązuje zielone, delikatnie filcowate strąki z nasionami, a wszystkie części rośliny są trujące po spożyciu. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się na pergolach, łukach i nasłonecznionych ścianach, gdzie bardziej zwarty wzrost ułatwia formowanie. Dobrze komponuje się z powojnikami kwitnącymi od lata i z różami o subtelnych barwach, wyrazisty kontrast tworzy również w sąsiedztwie drzew i krzewów o ciemnozielonych lub błyszczących liściach.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnej podpory, należy liczyć się z tym, że w ciągu kilku lat może osiągnąć 10 metrów. Sadzi się ją w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2–3 lata glicynie wymagają szczególnej opieki, regularnego nawożenia i podlewania, a w połowie lata ważne jest zasilenie nawozem z potasem, aby tkanki zdążyły jesienią zdrewnieć. W pierwszych latach zaleca się okrycie rośliny na zimę gałązkami drzew iglastych. Podczas srogich zim może przemarznąć, ale zazwyczaj ponownie odbija. Przed posadzeniem doniczkę z rośliną zanurza się w naczyniu z wodą, aż bryła korzeniowa dokładnie nasiąknie. Wykopuje się dół o wymiarach 40×40×40 cm, na dno wkłada się 10-centymetrową warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzi roślinę. Sadzi się o 1–2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie, co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego mogłyby zakwitnąć nawet dopiero po 15 latach. Przy sadzeniu pęd główny skraca się do 50–70 cm, a pędy boczne przycina na 3 pąki. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem (pędów krótszych niż 15 cm się nie skraca). Pędu głównego się nie skraca. Gdy przyrosty wyrastające ze skróconych bocznych pędów jednorocznych osiągną długość 25 cm, uszczykuje się je za 5.–6. liściem, krótsze pozostawia się. Letnie cięcie powtarza się jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15–20 cm. Pęd główny pozostawia się do swobodnego wzrostu. W drugim roku, przedwiośniem, gdy nie grożą już przymrozki, pędy wyrosłe w poprzednim roku przycina się za 5.–6. pąkiem, krótszych gałązek się nie tnie. Pędu przewodnika nie przycina się wcale. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem. Czynność tę powtarza się, gdy przyrosty ponownie osiągną 25 cm. Pęd główny pozostawia się do swobodnego wzrostu. W trzecim roku po posadzeniu na gałęziach bocznych powinny pojawić się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie zeszłorocznych pędów. Jeśli pędy przedłużające są długie i silne, skraca się je przedwiośniem za 5.–6. pąkiem, wszystkie pozostałe poniżej pędu głównego skraca się za 3.–4. pąkiem, natomiast krótsze i słabsze pędy rosnące ukośnie i poziomo pozostawia się, ponieważ na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczykuje się przyrosty dłuższe niż 25 cm. W kolejnych latach glicynia zwykle nie wymaga już cięcia, gdyż zwiększone tworzenie gałązek kwiatowych osłabia wzrost. Gdy przewodnik przekroczy pożądaną wysokość, przywiązuje się go w pozycji poziomej. U starszych roślin cięciem utrzymującym zapobiega się już jedynie niepożądanemu wzrostowi.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.11.2025