Glicynia kwiecista 'Domino' Wisteria floribunda 'Domino'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia kwiecista 'Domino' - urocza odmiana o delikatnie dwubarwnych, słodko pachnących kwiatach. W ofercie szkółek występuje także pod synonimami 'Issai' i 'Prematura' i bywa łączona z japońskim hodowcą Koichiro Wadą. Gatunek pochodzi z obrzeży widnych lasów Azji Wschodniej, gdzie oplata krzewy i młode pnie, w ogrodach tworzy sezonowe, prawoskrętnie pnące pnącze. Liście są nieparzystopierzaste, średniej wielkości, jesienią żółkną. W naszych warunkach klimatycznych dorasta zwykle do 5–6 m wysokości i 3–4 m szerokości, rośnie równomiernie i nie przeciąża solidnych podpór. Kwitnie w maju i czerwcu, wydając zwisające grona o długości około 18–25 cm, pojedyncze kwiatki łączą jasnoliliowe i intensywnie fioletowe odcienie z żółtą plamką w gardzieli. Kwiaty rozwijają się stopniowo od nasady grona i słodko pachną, dzięki czemu wabią pszczoły i inne owady miododajne. Po przekwitnięciu rozwijają się wąskie, aksamitnie omszone strąki, które dojrzewają pod koniec lata i często pozostają na roślinie do zimy. Pędy łatwo prowadzi się wachlarzowo na drutach, na altanach tworzą delikatne kurtyny, a przy ciepłych ścianach podkreślają wejście do domu. Cięte grona utrzymują się w wazonie kilka dni i zachowują zapach. W kompozycjach sprawdzają się połączenia z różami, hortensjami, tawułami i trawami ozdobnymi, a subtelny pokrój pięknie kontrastuje z rysunkiem liści klonów palmowych. Nasiona i strąki są trujące.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnej podpory, należy liczyć się z tym, że w ciągu kilku lat może dorosnąć do 10 m. Sadzi się ją w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2–3 lata glicynie wymagają szczególnej troski: regularnego nawożenia i podlewania, a w połowie lata ważne jest zasilenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią zdrewniały. Na zimę w pierwszych latach zaleca się okrycie rośliny gałązkami iglaków. W surowe zimy może przemarznąć, ale zwykle ponownie odbija. Przed sadzeniem doniczkę z rośliną zanurza się w naczyniu z wodą, aż bryła korzeniowa dokładnie nasiąknie. Wykopuje się dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno daje się 10 cm warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzi roślinę. Sadzi się o 1–2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie, co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego mogą zakwitnąć nawet dopiero po 15 latach. Przy sadzeniu przycina się pęd główny do 50–70 cm, a pędy boczne skraca na 3 pąki. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem (pędów krótszych niż 15 cm się nie skraca). Przyrostu głównego się nie skraca. Gdy przyrosty wyrastające ze skróconych bocznych pędów jednorocznych osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 5.–6. liściem, krótsze pozostawia się. Letnie cięcie powtarza się jeszcze dwukrotnie, gdy uszczykniięte pędy osiągną 15–20 cm. Przyrost główny pozostawia się bez cięcia. W drugim roku przedwiośniem, gdy nie grożą już mrozy, pędy wyrosłe w poprzednim roku przycina się za 5.–6. pąkiem, krótszych gałązek się nie tnie. Pędu przewodnika nie tnie się wcale. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem. Czynność tę powtarza się, gdy przyrosty ponownie osiągną 25 cm. Przyrost główny pozostawia się bez cięcia. W trzecim roku po posadzeniu na pędach bocznych powinny pojawić się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie zeszłorocznych pędów. Jeśli pędy przedłużające są długie i silne, skraca się je przedwiośniem za 5.–6. pąkiem, wszystkie pozostałe poniżej pędu głównego skraca się za 3.–4. pąkiem, a krótsze i słabsze pędy rosnące ukośnie i poziomo pozostawia się, ponieważ to na nich tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczykuje się przyrosty dłuższe niż 25 cm. W kolejnych latach glicynia zwykle nie wymaga już cięcia, ponieważ zwiększone tworzenie gałązek kwiatowych osłabia wzrost. Gdy przewodnik przekroczy pożądaną wysokość, przywiązuje się go w pozycji poziomej. U starszych roślin już tylko cięciem utrzymującym ogranicza się niepożądany wzrost.

 Autor: Nikol | Rewizja: 11.11.2025