Glicynia kwiecista 'Longissima Alba' Wisteria floribunda 'Longissima Alba'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia kwiecista 'Longissima Alba'  - wyselekcjonowana forma glicynii japońskiej, pochodzącej ze skrajów widnych lasów i cieplejszych zboczy o próchnicznych, dobrze zdrenowanych glebach. Odmiana jest ceniona za śnieżnobiałe, delikatnie pachnące kwiaty zebrane w długie, zwisające grona. Pojedyncze kwiaty w kwiatostanie otwierają się stopniowo od nasady ku wierzchołkowi, dzięki czemu kwitnienie płynnie trwa przez kilka dni. Grona osiągają zwykle około 50–70 cm długości, a w osłoniętych, cieplejszych miejscach efekt jest szczególnie wyrazisty. Kwitnie zazwyczaj od maja do czerwca, równocześnie z rozwojem liści, co podkreśla plastyczność białych kwiatów na tle świeżej zieleni. Liście są nieparzystopierzaste, o długości około 25–35 cm, wiosną jasnozielone, jesienią przebarwiają się na żółto. Pędy owijają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, co jest typowe dla glicynii japońskiej. Przy solidnej podporze osiąga około 4–8 m wysokości i 2,5–4 m szerokości, w zależności od sposobu prowadzenia i cięcia. Kwiaty chętnie odwiedzają trzmiele i pszczoły. Po przekwitnięciu tworzą się aksamitnie owłosione strąki z nasionami. Wszystkie części rośliny są szkodliwe po spożyciu, dlatego zaleca się sadzenie jej z dala od miejsc zabaw dzieci. W kompozycjach sprawdza się na pergolach, łukach i nasłonecznionych ścianach, gdzie białe kaskady kwiatów tworzą subtelny kontrast z ciemniejszymi liśćmi i dobrze komponują się z letnimi powojnikami lub różami w delikatnych odcieniach. 

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnej podpory. Należy liczyć się z tym, że w ciągu kilku lat może osiągnąć nawet 10 metrów. Sadzi się ją w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2–3 lata glicynie wymagają szczególnej opieki: regularnego nawożenia i podlewania. W połowie lata ważne jest nawożenie nawozem z potasem, aby tkanki dojrzały przed jesienią. Na zimę w pierwszych latach zaleca się okrycie rośliny gałązkami iglaków. W czasie srogich zim może przemarznąć, ale zazwyczaj ponownie odbija. Przed sadzeniem doniczkę z rośliną zanurza się w naczyniu z wodą, aż bryła korzeniowa dokładnie nasiąknie. Wykopuje się dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno wykłada 10-centymetrową warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzi roślinę. Sadzi się ją o 1–2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie, w odległości co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego mogą zakwitnąć nawet dopiero po 15 latach. Przy sadzeniu pęd główny skraca się do 50–70 cm, a pędy boczne przycina na 3 pąki. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem (pędów krótszych niż 15 cm się nie skraca). Pędu głównego nie skraca się. Gdy przyrosty wyrastające ze skróconych bocznych pędów jednorocznych osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 5.–6. liściem, krótsze pozostawia się bez zmian. Letnie cięcie powtarza się jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15–20 cm. Pęd główny pozostawia się do swobodnego wzrostu. W drugim roku przedwiośniem, gdy nie grożą już przymrozki, pędy wyrosłe w poprzednim roku przycina się za 5.–6. pąkiem, krótszych gałązek się nie tnie. Pędu przewodnika nie tnie się wcale. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem. Czynność tę powtarza się za każdym razem, gdy przyrosty osiągną 25 cm. Pęd główny pozostawia się do swobodnego wzrostu. W trzecim roku po posadzeniu na bocznych gałęziach powinny pojawić się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie ubiegłorocznych pędów. Jeśli pędy przedłużające są długie i silne, przedwiośniem skraca się je za 5.–6. pąkiem, a wszystkie pozostałe poniżej pędu głównego za 3.–4. pąkiem. Krótsze i słabsze pędy rosnące ukośnie i poziomo pozostawia się, ponieważ na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczykuje się przyrosty przekraczające 25 cm. W kolejnych latach glicynia zazwyczaj nie wymaga już cięcia, ponieważ intensywne tworzenie gałązek kwiatowych osłabia jej wzrost. Gdy pęd przewodnik przekroczy pożądaną wysokość, przywiązuje się go w pozycji poziomej. U starszych roślin wystarczy już tylko cięcie pielęgnacyjne, które ogranicza niepożądany wzrost.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.11.2025