Glicynia kwiecista 'Ludwik Lawin' Wisteria floribunda 'Ludwik Lawin'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia kwitnąca 'Ludwik Lawin' - odmiana rozpowszechniona z Europy Środkowej, szczególnie popularna w Polsce, gdzie sprawdziła się w łagodnym klimacie. Na podporze osiąga wysokość zazwyczaj 6–10 m i szerokość około 3–5 m w zależności od prowadzenia i cięcia. Pędy owijają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, liście są nieparzystopierzaste, 25–35 cm, wiosną jasnozielone, a jesienią żółte. W maju wytwarza zwisające, delikatnie pachnące grona o długości około 25–30 cm, pojedyncze kwiaty w kolorze jasnofioletowym z drobnym białawym środkiem rozwijają się stopniowo od podstawy do wierzchołka, dzięki czemu efekt utrzymuje się przez wiele dni. W ciepłe lata następuje słabsza fala kwitnienia w sierpniu. Kwiaty przyciągają pszczoły i inne owady miodne. Po przekwitnięciu tworzą się aksamitnie owłosione strąki, wszystkie części rośliny są trujące. W kompozycji ‘Ludwik Lawin’ sprawdzi się na pergolach, łukach i przy ciepłych, słonecznych ścianach, gdzie delikatny fioletowy odcień dobrze komponuje się z powojami kwitnącymi od lata lub z różami jaśniejszych kolorów. W porównaniu do glicynii chińskiej kwitnie zazwyczaj nieco później i z liśćmi, co w warunkach środkowej Europy zmniejsza ryzyko uszkodzenia pąków przez późne przymrozki.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnego wsparcia, należy liczyć się z tym, że za kilka lat może osiągnąć 10 metrów. Sadzi się w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2 do 3 lata otaczamy glicynię szczególną troską, regularnie nawozimy i podlewamy, w połowie lata ważne jest nawożenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią dojrzały. Na zimę zaleca się w pierwszych latach przykryć roślinę gałęziami iglastymi. W surowe zimy może przemarznąć, ale zazwyczaj ponownie odbija. Przed sadzeniem zanurzyć doniczkę z rośliną w naczyniu z wodą, aż do całkowitego nasiąknięcia. Kopiemy dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno dajemy 10 cm warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzimy. Sadzić o 1-2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie. Posadzić co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: Glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego zaczęłyby kwitnąć nawet po 15 latach. Przy sadzeniu skracamy główny pęd na 50-70 cm, pędy boczne skracamy do 3 pąków. W okresie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczykujemy je za 3. do 4. liściem (krótszych niż 15 cm nie skracamy). Główny pęd niech rośnie! Gdy pędy wyrosłe z bocznych skróconych jednorocznych pędów osiągną długość 25 cm, uszczykujemy je za 5. do 6. liścia, krótsze zostawiamy. Cięcie letnie powtarzamy jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15 do 20 cm. Główny pęd niech rośnie! Drugi rok, wczesną wiosną, gdy nie grożą mrozy, przycinamy pędy wyrosłe w ubiegłym roku do 5.-6. pąka, krótszych gałązek nie przycinamy. Terminalu nie przycinamy wcale. W trakcie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczknij je za 3. do 4. liściem. Powtarzamy to, jeśli młode pędy osiągną 25 cm. Głównego młodego pędu nie przycinamy. Trzeci rok po posadzeniu powinny na bocznych gałęziach znajdować się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie ubiegłorocznych pędów. Gdy wydłużające pędy są długie i silne, skracamy je wczesną wiosną za 5. do 6. pąkiem, wszystkie pozostałe pod głównym pędem skracamy za 3. do 4. pąkiem, krótsze i słabsze pędy, które rosną ukośnie i poziomo, zostawiamy, na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczkujemy młode pędy, które przekroczą 25 cm. W kolejnych latach powojnik zazwyczaj nie wymaga już cięcia, zwiększone tworzenie pędów kwiatowych osłabi wzrost. Gdy terminal przekroczy wymaganą wysokość, należy go związać w pozycji poziomej. U starszych roślin jedynie cięcie pielęgnacyjne zapobiega niepożądanemu wzrostowi.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.11.2025