Glicynia kwiecista 'Multijuga' Wisteria floribunda 'Multijuga'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia kwiecista 'Multijuga' - syn. Macrobotrys. Naprawdę efektowna glicynia. Ceniona jest za wyjątkowo długie, jasnofioletowe grona z delikatnym żółtym oczkiem. Kwiaty otwierają się stopniowo od nasady ku szczytowi, dzięki czemu kwitnienie płynnie trwa przez kilka dni. Przy solidnej podporze osiąga zwykle 6–10 m wysokości i 3–5 m szerokości, zależnie od sposobu prowadzenia i cięcia. Pędy owijają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Nieparzystopierzaste liście o długości 25–35 cm są wiosną świeżo zielone, a jesienią żółkną. W maju i czerwcu roślina wydaje zwisające kwiatostany o długości zwykle 80–130 cm, a w osłoniętych, ciepłych miejscach dochodzi do tego słabsze letnie powtórne kwitnienie. Kwiaty chętnie odwiedzają trzmiele i pszczoły. Po przekwitnieniu powstają aksamitnie owłosione strąki z nasionami, wszystkie części rośliny są szkodliwe po spożyciu. W kompozycji ogrodowej wyróżnia się na pergolach, łukach i nasłonecznionych ścianach, gdzie niezwykła długość gron tworzy wyrazistą, falującą kurtynę. Dobrze łączy się z powojnikami kwitnącymi od lata oraz z różami w delikatnych odcieniach. W porównaniu z glicynią chińską kwitnie razem z rozwojem liści i zwykle nieco później, co w klimacie Europy Środkowej zmniejsza ryzyko uszkodzenia pąków przez późne przymrozki.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnej podpory, należy liczyć się z tym, że w ciągu kilku lat może dorosnąć do 10 m. Sadzi się ją w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2–3 lata glicynie wymagają szczególnej opieki: regularnego nawożenia i podlewania, a w połowie lata ważne jest zasilenie nawozem z potasem, aby tkanki zdążyły jesienią zdrewnieć. Na zimę w pierwszych latach zaleca się okrycie rośliny gałązkami iglaków. W surowe zimy może przemarznąć, ale zwykle ponownie odbija. Przed posadzeniem doniczkę z rośliną zanurza się w naczyniu z wodą, aż bryła korzeniowa dokładnie nasiąknie. Wykopuje się dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno wykłada 10-centymetrową warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzi roślinę. Sadzi się o 1–2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie. Należy sadzić co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: Glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego mogłyby zakwitnąć nawet dopiero po 15 latach. Przy sadzeniu skraca się pęd główny do 50–70 cm, a pędy boczne przycina na 3 pąki. W okresie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem (pędów krótszych niż 15 cm się nie skraca). Przyrostu głównego się nie skraca. Gdy przyrosty wyrastające z bocznych skróconych pędów jednorocznych osiągną długość 25 cm, uszczykuje się je za 5.–6. liściem, krótsze pozostawia się. Cięcie letnie powtarza się jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15–20 cm. Przyrost główny pozostawia się bez cięcia. W drugim roku przedwiośniem, gdy nie grożą już mrozy, przycina się pędy wyrosłe w poprzednim roku za 5.–6. pąkiem, krótszych gałązek się nie tnie. Przewodnika nie przycina się wcale. W okresie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem. Zabieg powtarza się, gdy przyrosty ponownie osiągną 25 cm. Przyrost główny pozostawia się bez cięcia. W trzecim roku po posadzeniu na bocznych gałęziach powinny pojawić się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie zeszłorocznych pędów. Gdy pędy przedłużające są długie i silne, skraca się je przedwiośniem za 5.–6. pąkiem, wszystkie pozostałe poniżej pędu głównego skraca się za 3.–4. pąkiem, a krótsze i słabsze pędy rosnące ukośnie i poziomo pozostawia się, ponieważ na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczykuje się przyrosty dłuższe niż 25 cm. W kolejnych latach glicynia zwykle nie wymaga już cięcia, ponieważ intensywne tworzenie gałązek kwiatonośnych osłabia wzrost. Gdy przewodnik przekroczy pożądaną wysokość, przywiązuje się go w pozycji poziomej. U starszych roślin wykonuje się już tylko cięcie utrzymujące, które zapobiega niepożądanemu wzrostowi.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.11.2025