Glicynia kwiecista 'Violacea Plena' Wisteria floribunda 'Violacea Plena'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia kwiecista 'Violacea Plena' - bardzo piękna i modna odmiana, wyróżniająca się pełnymi, delikatnie pachnącymi kwiatami zebranymi w długie grona. W obrębie każdego grona kwiaty rozwijają się stopniowo od dołu ku szczytowi, dzięki czemu efekt kwitnienia płynnie trwa przez kilka dni. Kwiatostany mają zwykle 30–40 cm długości, ich barwa przechodzi od głębokiego fioletu do odcieni lawendowych, a pod koniec kwitnienia jaśnieje. Liście są nieparzystopierzaste, długości około 25–35 cm, wiosną świeżozielone, jesienią przebarwiają się na żółto. Prowadzona przy solidnej podporze osiąga zazwyczaj 6–10 m wysokości i 3–5 m szerokości, zależnie od formowania. W warunkach Europy Środkowej kwitnie zwykle jednocześnie z rozwojem liści, od maja do czerwca, a jako odmiana późniejsza często unika późnych przymrozków. Po przekwitnieniu zawiązuje aksamitnie owłosione strąki z nasionami, wszystkie części rośliny są trujące. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się na pergolach, łukach i nasłonecznionych ścianach, gdzie jej fioletowe grona tworzą wyrazisty pionowy akcent. Harmonijnie łączy się z powojnikami kwitnącymi od lata, z różami o delikatnych odcieniach oraz z roślinami o dekoracyjnych liściach, które podkreślają kontrast form.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnej podpory, należy liczyć się z tym, że w ciągu kilku lat może dorosnąć do 10 metrów. Sadzi się ją w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2–3 lata glicynie wymagają szczególnej opieki: regularnego nawożenia i podlewania, a w połowie lata ważne jest zasilenie nawozem z potasem, aby tkanki zdążyły jesienią dojrzeć. Na zimę w pierwszych latach zaleca się okrycie rośliny gałązkami iglaków. W surowe zimy może przemarzać, ale zwykle ponownie odbija. Przed sadzeniem doniczkę z rośliną zanurza się w naczyniu z wodą, aż bryła korzeniowa dokładnie nasiąknie. Wykopuje się dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno wykłada 10-centymetrową warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzi roślinę. Sadzi się o 1–2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie. Roślinę sadzi się co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego mogłyby zakwitnąć nawet dopiero po 15 latach. Przy sadzeniu pęd główny skraca się do 50–70 cm, a pędy boczne przycina na 3 pąki. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem (pędów krótszych niż 15 cm się nie skraca). Przyrostu głównego się nie skraca. Gdy przyrosty wyrastające ze skróconych bocznych pędów jednorocznych osiągną długość 25 cm, uszczykuje się je za 5.–6. liściem, krótsze pozostawia się. Cięcie letnie powtarza się jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15–20 cm. Przyrost główny pozostawia się bez skracania. W drugim roku, przedwiośniem, gdy nie grożą już mrozy, pędy wyrosłe w poprzednim roku przycina się za 5.–6. pąkiem, krótszych gałązek się nie tnie. Przewodnika nie przycina się wcale. W okresie wegetacji, gdy boczne pędy jednoroczne osiągną 25 cm, uszczykuje się je za 3.–4. liściem. Zabieg powtarza się, ilekroć przyrosty osiągną 25 cm. Przyrost główny pozostawia się bez skracania. W trzecim roku po posadzeniu na pędach bocznych powinny pojawić się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie zeszłorocznych pędów. Jeśli pędy przedłużające są długie i silne, skraca się je przedwiośniem za 5.–6. pąkiem, wszystkie pozostałe poniżej pędu głównego skraca się za 3.–4. pąkiem, a krótsze i słabsze pędy rosnące ukośnie i poziomo pozostawia się, ponieważ na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczykuje się przyrosty przekraczające 25 cm. W kolejnych latach glicynia zazwyczaj nie wymaga już cięcia, gdyż intensywne tworzenie gałązek kwiatonośnych osłabia wzrost. Gdy przewodnik przekroczy pożądaną wysokość, przywiązuje się go w pozycji poziomej. U starszych roślin już tylko cięciem pielęgnacyjnym ogranicza się niepożądany wzrost.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.11.2025