Glicynia wielkokwiatowa 'Blue Moon' Wisteria macrostachya 'Blue Moon'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia kwiecista 'Blue Moon' - odmiana ceniona za późniejszy początek kwitnienia i stałą odporność na zimę. Tworzy średnio silnie rosnące pnącze, które na mocnej podporze osiąga zazwyczaj 4–7 m wysokości, przy szerokości 2,5–4 m, w zależności od prowadzenia i cięcia. Liście są nieparzystopierzaste, długości 20–35 cm, wiosną jasno- do średniozielonych, a jesienią żółkną. Kwitnie delikatnie pachnącymi kwiatami w odcieniach lawendowo-niebieskiego do niebiesko-fioletowego, zebranymi w zwisające grona o długości około 20–30 cm. Pojedyncze kwiaty otwierają się stopniowo od nasady do wierzchołka, dzięki czemu ogólny efekt utrzymuje się dłużej. W warunkach środkowej Europy pierwsze kwitnienie pojawia się zazwyczaj w czerwcu, jednocześnie z rozwojem liści, a w ciepłe lata często następuje słabsza fala kwitnienia w lipcu lub sierpniu. Roślinę regularnie odwiedzają trzmiele i pszczoły. Po przekwitnięciu tworzy zielone, delikatnie owłosione strąki z nasionami, wszystkie części są toksyczne po spożyciu. W kompozycji ogrodowej sprawdza się na pergolach, łukach i słonecznych ścianach, gdzie bardziej zwarty wzrost ułatwia formowanie. Dobrze komponuje się z powojami kwitnącymi latem i z różami o delikatnych barwach, wyrazisty kontrast stworzy również w sąsiedztwie drzew i krzewów o ciemnozielonych lub błyszczących liściach.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnego wsparcia, należy liczyć się z tym, że za kilka lat może osiągnąć 10 metrów. Sadzi się w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2 do 3 lata otaczamy glicynię szczególną troską, regularnie nawozimy i podlewamy, w połowie lata ważne jest nawożenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią dojrzały. Na zimę zaleca się w pierwszych latach przykryć roślinę gałęziami iglastymi. W surowe zimy może przemarznąć, ale zazwyczaj ponownie odbija. Przed sadzeniem zanurzyć doniczkę z rośliną w naczyniu z wodą, aż do całkowitego nasiąknięcia. Kopiemy dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno dajemy 10 cm warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzimy. Sadzić o 1-2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie. Posadzić co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: Glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego zaczęłyby kwitnąć nawet po 15 latach. Przy sadzeniu skracamy główny pęd na 50-70 cm, pędy boczne skracamy do 3 pąków. W okresie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczykujemy je za 3. do 4. liściem (krótszych niż 15 cm nie skracamy). Główny pęd niech rośnie! Gdy pędy wyrosłe z bocznych skróconych jednorocznych pędów osiągną długość 25 cm, uszczykujemy je za 5. do 6. liścia, krótsze zostawiamy. Cięcie letnie powtarzamy jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15 do 20 cm. Główny pęd niech rośnie! Drugi rok wczesną wiosną, gdy nie grożą przymrozki, przycinamy pędy wyrosłe w ubiegłym roku za 5. do 6. pąkiem, krótszych gałązek nie przycinamy. Terminalu nie przycinamy wcale. W trakcie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczknij je za 3. do 4. liściem. Powtarzamy to, jeśli młode pędy osiągną 25 cm. Głównego młodego pędu nie przycinamy. Trzeci rok po posadzeniu powinny na bocznych gałęziach znajdować się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie ubiegłorocznych pędów. Gdy wydłużające pędy są długie i silne, skracamy je wczesną wiosną za 5. do 6. pąkiem, wszystkie pozostałe pod głównym pędem skracamy za 3. do 4. pąkiem, krótsze i słabsze pędy, które rosną ukośnie i poziomo, zostawiamy, na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczkujemy młode pędy, które przekroczą 25 cm. W kolejnych latach powojnik zazwyczaj nie wymaga już cięcia, zwiększone tworzenie pędów kwiatowych osłabi wzrost. Gdy terminal przekroczy wymaganą wysokość, należy go związać w pozycji poziomej. U starszych roślin jedynie cięcie pielęgnacyjne zapobiega niepożądanemu wzrostowi.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.11.2025