Głóg jednoszyjkowy Crataegus monogyna

Opis szczegółowy produktu

Głóg jednoszyjkowy  - łac. Crataegus monogyna, to gatunek rodzimy dla Europy, zachodniej Azji i północnej Afryki. Naturalnie rośnie na skrajach lasów, w zaroślach, na suchych zboczach i w otwartym krajobrazie, gdzie stanowi ważny element stabilizujący ekosystem. W wieku dojrzałym osiąga zwykle 5–10 m wysokości, wyjątkowo nawet około 12 m, przy szerokości korony 4–8 m. Może rosnąć jako niewielkie drzewo z pniem lub jako wielopniowy krzew. Liście są głęboko klapowane, świeżo zielone, jesienią przebarwiają się na odcienie od żółtych po pomarańczowe. Kwitnie w maju i czerwcu, wytwarzając gęste kwiatostany drobnych białych kwiatów z wyraźnymi pręcikami, które są cennym źródłem pokarmu dla zapylaczy. Owoce to kuliste, czerwone jabłkowate owoce z jednym nasieniem, dojrzewające od września do października i często utrzymujące się na gałęziach także zimą. Gałęzie są wyraźnie ciernistne. Głóg ma też znaczenie w medycynie ludowej, w której wykorzystuje się kwiaty i owoce ze względu na zawartość flawonoidów i innych substancji, bez przypisywania im właściwości zdrowotnych.

Uprawa: Najlepsze jest stanowisko słoneczne lub półcieniste, w pełnym słońcu kwitnienie i owocowanie są najobfitsze. Gleba może być bardzo różnorodna, od lekkich piaszczystych po gliniaste i kamieniste, o pH około 6,0–7,5. Gatunek dobrze znosi suszę, wiatr i gorsze warunki glebowe. Sadzi się go wiosną lub jesienią. Crataegus monogyna jest w pełni mrozoodporny co najmniej do −30 °C i nadaje się do uprawy na terenie całej Polski. Dobrze znosi cięcie, dzięki czemu sprawdza się zarówno w żywopłotach formowanych, jak i swobodnie rosnących. W żywopłotach sadzi się około 2–3 rośliny na metr bieżący. Gatunek jest ogólnie odporny, jednak na obszarach o wysokiej presji infekcyjnej może wystąpić mączniak prawdziwy lub zaraza ogniowa.

Autor: Lucie Š. | Rewizja: 2.2.2026