Głóg zielonowocowy 'Variegata' Crataegus chlorosarca 'Variegata'

Opis szczegółowy produktu

Głóg zielonowocowy 'Variegata' - ozdobna odmiana głogu z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodząca z Azji Wschodniej, głównie z Chin i Japonii. W ogrodach ceniona jest za zmienne ulistnienie - wiosną rozwijają się liście z różowobiałym do jasnożółtego przebarwieniem i delikatnym marmurkowaniem, które w ciągu lata przechodzi w ciemniejszą zieleń, a jesienią przybiera odcienie brązu i miedzi. Liście są szerokoowalne, zwykle 5–10 cm długości, z 7–11 klapami i nieregularnie piłkowanym brzegiem, od spodu jaśniejsze. Tworzy niewielkie drzewo o wąskostożkowej do kolumnowej koronie, często lekko spłaszczonej na szczycie, w warunkach Polski najczęściej 4–6 m wysokości i 3–4 m szerokości. Rośnie raczej wolno do umiarkowanie, przyrosty wynoszą w praktyce ogrodowej około 15–30 cm rocznie, zależnie od wilgotności i gleby. Pędy są czerwonobrązowe, a ciernie krótkie, około 1–1,5 cm, dlatego drzewo sprawdza się także na mniejszych przestrzeniach, mimo to sadzi się je z dala od wąskich przejść. W maju wydaje kremowobiałe kwiaty zebrane w baldachogrona, które dostarczają pyłku i nektaru pszczołom. Pod koniec lata i jesienią dojrzewają kuliste owoce o średnicy około 1 cm, lśniące, ciemnofioletowe do czarnych, z zielonkawym miąższem typowym dla gatunku. Owoce są dekoracyjne i zarazem cenne dla ptaków, zwykle nie uprawia się ich do przetwórstwa kuchennego. W kompozycjach pełni rolę pionowego akcentu przy ścieżkach, w mniejszych ogrodach i wąskich ulicach, dobrze uzupełnia derenie, kaliny, tawuły i trawy ozdobne.

Uprawa:  Głóg najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, znosi jednak także półcień. Odpowiada mu gleba przepuszczalna, żyzna, najlepiej obojętna do lekko zasadowej (pH 6,5–8,0). Jest bardzo przystosowalny i znosi także suchsze i uboższe gleby, nie toleruje jednak miejsc stale podmokłych. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu, później głóg jest odporny na suszę. Nawożenie nie jest konieczne, ale wiosenna dawka kompostu wspiera wzrost. Jest w pełni mrozoodporny, zwykle do –30 °C, i bardzo wytrzymały. Jest stosunkowo odporny na choroby, może jednak być atakowany przez niektóre choroby różowatych (np. mączniak prawdziwy, rdza). Bardzo dobrze znosi cięcie. Wykonuje się cięcie formujące i prześwietlające koronę, a w żywopłotach regularne cięcie dla zagęszczenia. Najodpowiedniejszym terminem jest koniec zimy lub okres po przekwitnieniu.

Autor: Nikol | Rewizja: 26.2. 2026