Głogownik 'Amigo' Photinia 'Amigo'

Opis szczegółowy produktu

Irga 'Amigo' - Photinia × fraseri 'Amigo' to zwarty, wiecznie zielony kultywar irgi, powstały ze skrzyżowania gatunków Photinia glabra i Photinia serratifolia. Ten kultywar został wybrany ze względu na swój gęsty, regularny wzrost i wyraziste wybarwienie młodych liści. Osiąga około 1,5–2 m wysokości i około 1–1,5 m szerokości, zachowując naturalnie zwarty pokrój bez konieczności częstego przycinania. Liście są skórzaste, błyszczące, podczas pączkowania intensywnie czerwone do bordowych, stopniowo przechodzące w ciemnozielony kolor. Ten efekt kolorystyczny powtarza się w sezonie po przycięciu lub po ponownym wzroście. W maju pojawiają się drobne białe kwiaty zebrane w płaskie baldachy o wielkości około 6–8 cm, które mogą być delikatnie aromatyczne i przyciągać zapylacze. Roślina znajduje zastosowanie przede wszystkim w żywopłotach, gdzie tworzy ciągłe, gęste ściany, ale także jako krzew soliterowy lub element nasadzeń mieszanych z trawami ozdobnymi lub krzewami o kontrastowym ulistnieniu.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu do umiarkowanego półcienia, osłonięta od zimnych zimowych wiatrów. Gleba powinna być próchnicza, dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o pH lekko kwaśnym do obojętnego. Cięższe gleby gliniaste rozluźnia się piaskiem i kompostem, na suchych stanowiskach korzystna jest ściółka z kory. Po posadzeniu należy utrzymywać bryłę korzeniową równomiernie wilgotną, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się wiosną nawozem dla roślin zimozielonych. W przypadku żywopłotów rośliny sadzi się w odległości około 0,4–0,6 m, aby poszczególne krzewy szybko połączyły się w zwartą ścianę. Cięcie wykonuje się po wyrośnięciu nowych pędów lub po kwitnieniu, co sprzyja zagęszczeniu i intensywnemu wiosennemu wybarwieniu nowych liści. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około −18 °C, krótkotrwale nieco niżej, dlatego w chłodniejszych rejonach zalecana jest zimowa ochrona korzeni i ograniczenie ekspozycji na suchy wiatr. W ciepłych i wilgotniejszych rejonach tawuła może cierpieć na plamistość liści, której zapobiega się poprzez przewiewne rozmieszczenie, nieprzemoczoną glebę i właściwy reżim nawadniania.

Autor: Jana | Rewizja: 2026.03.25