Głogownik 'Little Perfecta' Photinia 'Little Perfecta'

Opis szczegółowy produktu

Fotinia 'Little Perfecta' - Photinia 'Little Perfecta' to zwarty kultywar fotinii, wyselekcjonowany z hybrydy Photinia × fraseri, która pochodzi z krzyżowania gatunków Photinia glabra i Photinia serratifolia. W porównaniu do powszechnie uprawianych wyższych odmian, wyróżnia się niższym wzrostem i gęstszym rozkrzewieniem. Osiąga około 1–1,5 m wysokości i podobną szerokość, tworząc wyprostowany, zwarty krzew o mocnej strukturze. Liście są eliptyczne, długości 6–10 cm, skórzaste i wyraźnie błyszczące. Młode przyrosty kiełkują w kwietniu do maja w intensywnym czerwonym odcieniu, latem przechodzą w ciemnozielony. W maju do czerwca wytwarza płaskie kwiatostany o średnicy 8–12 cm złożone z drobnych białych kwiatów o delikatnym zapachu, które przyciągają zapylacze. Jesienią mogą pojawić się drobne czerwone owoce, jeśli kwiatostany nie zostały usunięte przez cięcie. Odmiana nadaje się na niskie żywopłoty, przedogródki, nasadzenia miejskie oraz do większych pojemników na tarasach, gdzie dzięki zimozielonemu ulistnieniu zapewnia całoroczny efekt.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu do umiarkowanego półcienia, osłonięta od zimnych zimowych wiatrów. Gleba powinna być próchnicza, dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o pH lekko kwaśnym do obojętnego. Cięższe gleby gliniaste rozluźnia się piaskiem i kompostem, na suchych stanowiskach korzystna jest ściółka z kory. Po posadzeniu należy utrzymywać bryłę korzeniową równomiernie wilgotną, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się wiosną nawozem dla roślin zimozielonych. W przypadku żywopłotów rośliny sadzi się w odległości około 0,4–0,6 m, aby poszczególne krzewy szybko połączyły się w zwartą ścianę. Cięcie wykonuje się po wyrośnięciu nowych pędów lub po kwitnieniu, co sprzyja zagęszczeniu i intensywnemu wiosennemu wybarwieniu nowych liści. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około −18 °C, krótkotrwale nieco niżej, dlatego w chłodniejszych rejonach zalecana jest zimowa ochrona korzeni i ograniczenie ekspozycji na suchy wiatr. W ciepłych i wilgotniejszych rejonach tawuła może cierpieć na plamistość liści, której zapobiega się poprzez przewiewne rozmieszczenie, nieprzemoczoną glebę i właściwy reżim nawadniania.

Autor: Jana | Rewizja: 21.2.2026