Głogownik Frasera 'Chico' Photinia x fraseri 'Chico'

Opis szczegółowy produktu

Fotinia Frasera 'Chico' - Photinia × fraseri powstała ze skrzyżowania gatunków Photinia glabra i Photinia serratifolia w Stanach Zjednoczonych w XX wieku. Odmiana 'Chico' została wybrana ze względu na zwarty wzrost i mniejsze rozmiary, co odróżnia ją od powszechnie uprawianej odmiany 'Red Robin'. Osiąga około 1–1,5 m wysokości i podobną szerokość, tworząc gęsto rozgałęziony, wyprostowany krzew o regularnym pokroju. Liście są eliptyczne, długości 6–10 cm, skórzaste i wyraźnie błyszczące. Nowe przyrosty pojawiają się w kwietniu do maja w intensywnym czerwonym do bordowego odcieniu, który latem stopniowo ciemnieje do głębokiej zieleni. W maju do czerwca rozwijają się płaskie kwiatostany o szerokości 8–12 cm, złożone z drobnych białych kwiatów o delikatnym zapachu, które odwiedzają zapylacze. Jesienią mogą tworzyć się drobne czerwone owoce, jeśli kwiatostany nie zostały usunięte przez cięcie. Odmiana znajduje zastosowanie w niskich żywopłotach, ogrodach miejskich i w pojemnikach, gdzie zapewnia całoroczną strukturę i kontrast kolorystyczny.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu do umiarkowanego półcienia, osłonięta od zimnych zimowych wiatrów. Gleba powinna być próchnicza, dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o pH lekko kwaśnym do obojętnego. Cięższe gleby gliniaste rozluźnia się piaskiem i kompostem, na suchych stanowiskach korzystna jest ściółka z kory. Po posadzeniu należy utrzymywać bryłę korzeniową równomiernie wilgotną, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się wiosną nawozem dla roślin zimozielonych. W przypadku żywopłotów rośliny sadzi się w odległości około 0,4–0,6 m, aby poszczególne krzewy szybko połączyły się w zwartą ścianę. Cięcie wykonuje się po wyrośnięciu nowych pędów lub po kwitnieniu, co sprzyja zagęszczeniu i intensywnemu wiosennemu wybarwieniu nowych liści. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około −18 °C, krótkotrwale nieco niżej, dlatego w chłodniejszych rejonach zalecana jest zimowa ochrona korzeni i ograniczenie ekspozycji na suchy wiatr. W ciepłych i wilgotniejszych rejonach tawuła może cierpieć na plamistość liści, której zapobiega się poprzez przewiewne rozmieszczenie, nieprzemoczoną glebę i właściwy reżim nawadniania.

Autor: Jana | Rewizja: 21.2.2026