Głogownik Frasera 'Corallina' Photinia fraseri 'Corallina'

Opis szczegółowy produktu

Głogownik Frasera 'Corallina' - wieczniezielona odmiana głogownika uzyskana przez skrzyżowanie gatunków Photinia glabra i Photinia serratifolia. Ta odmiana została wybrana ze względu na bardziej zwarty wzrost i intensywne czerwone zabarwienie młodych pędów. W naszych warunkach zazwyczaj osiąga 2–3 m wysokości i 1,5–2 m szerokości, przy regularnym cięciu pozostaje gęsta i dobrze się formuje. Liście ma eliptyczne, o długości 8–12 cm, skórzaste i błyszczące. Podczas wiosennego wzrostu mają intensywnie czerwony lub koralowy odcień, latem ciemnieją do głębokiej zieleni. W maju i czerwcu pojawiają się płaskie kwiatostany złożone z drobnych białych kwiatów, które mogą mieć średnicę 10–15 cm. Po przekwitnieniu mogą rozwinąć się drobne czerwone owoce, które są dekoracyjne, ale niejadalne. Odmiana znajduje zastosowanie przede wszystkim w żywopłotach, gdzie tworzy zwarty, nieprzezroczysty mur, ale także jako soliter lub element mieszanych kompozycji zimozielonych.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub półcieniu, osłonięta od zimnych wiatrów. Gleba powinna być próchnicza, dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o pH lekko kwaśnym do obojętnego. Cięższe gleby gliniaste rozluźnia się piaskiem i kompostem, na suchych stanowiskach korzystna jest ściółka z kory. Po posadzeniu należy utrzymywać bryłę korzeniową równomiernie wilgotną, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się wiosną nawozem dla roślin zimozielonych. W przypadku żywopłotów rośliny sadzi się w odległości około 0,4–0,6 m, aby poszczególne krzewy szybko połączyły się w zwartą ścianę. Cięcie wykonuje się po wyrośnięciu nowych pędów lub po kwitnieniu, co sprzyja zagęszczeniu i intensywnemu wiosennemu wybarwieniu nowych liści. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około −18 °C, krótkotrwale nieco niżej, dlatego w chłodniejszych rejonach zalecana jest zimowa ochrona korzeni i ograniczenie ekspozycji na suchy wiatr. W ciepłych i wilgotniejszych rejonach tawuła może cierpieć na plamistość liści, której zapobiega się poprzez przewiewne rozmieszczenie, nieprzemoczoną glebę i właściwy reżim nawadniania.

Autor: Jana | Rewizja: 18.2.2026