Głogownik Frasera 'Devil's Dream' Photinia x fraseri 'Devil's Dream'

Opis szczegółowy produktu

Fotinia 'Devil's Dream' - zimozielona odmiana z kręgu fotinii fraserowych, które powstały ze skrzyżowania gatunków Photinia glabra i Photinia serratifolia. Odmianę wyhodował i licencjonuje niemiecki hodowca Manfred Behrens z regionu Ammerland. Pokrój jest gęsty, wyprostowany i naturalnie zwarty, zazwyczaj około 2,0–2,5 m wysokości i około 1,5 m szerokości. Największy efekt dają wiosenne przyrosty: młode liście pojawiają się intensywnie czerwono, latem przechodzą w ciemnozielony, a na końcach pędów odcienie czerwieni utrzymują się dłużej niż u popularnej odmiany 'Red Robin'. Pod koniec wiosny na starszych, mniej przycinanych roślinach mogą pojawić się płaskie baldachogrona drobnych białych kwiatów, po których czasami następują drobne czerwone do czerniejących owoce rzekome, które mają bardziej dekoracyjny charakter. Odmiana sprawdzi się jako soliter, w grupach krzewów, a także jako zimozielony element żywopłotu, który utrzymuje kolor poza sezonem kwitnienia.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu do umiarkowanego półcienia, osłonięta od zimnych zimowych wiatrów. Gleba powinna być próchnicza, dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o pH lekko kwaśnym do obojętnego. Cięższe gleby gliniaste rozluźnia się piaskiem i kompostem, na suchych stanowiskach korzystna jest ściółka z kory. Po posadzeniu należy utrzymywać bryłę korzeniową równomiernie wilgotną, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się wiosną nawozem dla roślin zimozielonych. W przypadku żywopłotów rośliny sadzi się w odległości około 0,4–0,6 m, aby poszczególne krzewy szybko połączyły się w zwartą ścianę. Cięcie wykonuje się po wyrośnięciu nowych pędów lub po kwitnieniu, co sprzyja zagęszczeniu i intensywnemu wiosennemu wybarwieniu nowych liści. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około −18 °C, krótkotrwale nieco niżej, dlatego w chłodniejszych rejonach zalecana jest zimowa ochrona korzeni i ograniczenie ekspozycji na suchy wiatr. W ciepłych i wilgotniejszych rejonach tawuła może cierpieć na plamistość liści, której zapobiega się poprzez przewiewne rozmieszczenie, nieprzemoczoną glebę i właściwy reżim nawadniania.

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.02. 2026