Głogownik Frasera 'Red Light' Photinia x fraseri 'Red Light'

Opis szczegółowy produktu

Pielęgnacja Fraser 'Red Light' - roślina zimozielona uzyskana ze skrzyżowania gatunków Photinia glabra i Photinia serratifolia, wyselekcjonowana w Holandii w szkółce Van Oploo Tuinplanten BV. Autor selekcji Alexander van Oploo wprowadził ją w 2013 roku pod oznaczeniem 'Oploo1', a odmiana jest chroniona europejskim prawem do odmian. Główną ozdobą są wyraźnie czerwone młode pędy i długo utrzymujące się winnoczerwone przyrosty, które stopniowo przechodzą w ciemnozielony. Liście są skórzaste, szeroko owalne, drobno piłkowane i bardzo błyszczące, część liści może mieć delikatne jaśniejsze prążki wzdłuż głównego nerwu. Krzew początkowo rośnie raczej pionowo, później rozkłada się na szerokość, a w wieku dorosłym zwykle osiąga 1,5–2,5 m wysokości i 1,5–2 m szerokości, w zależności od cięcia. W maju do czerwca na starszych roślinach mogą pojawić się białe kwiaty w baldachach o średnicy około 8–12 cm, zapach kwiatów bywa niepozorny lub nieprzyjemny. Po przekwitnięciu mogą wytworzyć się drobne czerwone owoce, które są ozdobne i przyciągają ptaki. W kompozycji sprawdzi się z ciemnozielonymi iglakami, trawami i bylinami o białych lub różowych kwiatach, w żywopłocie dzięki gęstemu ulistnieniu zapewni dobre całoroczne okrycie. Starsze, regularnie kształtowane rośliny wyróżnią się również jako ciekawe soliter.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu do umiarkowanego półcienia, osłonięta od zimnych zimowych wiatrów. Gleba powinna być próchnicza, dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o pH lekko kwaśnym do obojętnego. Cięższe gleby gliniaste rozluźnia się piaskiem i kompostem, na suchych stanowiskach korzystna jest ściółka z kory. Po posadzeniu należy utrzymywać bryłę korzeniową równomiernie wilgotną, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się wiosną nawozem dla roślin zimozielonych. W przypadku żywopłotów rośliny sadzi się w odległości około 0,4–0,6 m, aby poszczególne krzewy szybko połączyły się w zwartą ścianę. Cięcie wykonuje się po wyrośnięciu nowych pędów lub po kwitnieniu, co sprzyja zagęszczeniu i intensywnemu wiosennemu wybarwieniu nowych liści. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około −18 °C, krótkotrwale nieco niżej, dlatego w chłodniejszych rejonach zalecana jest zimowa ochrona korzeni i ograniczenie ekspozycji na suchy wiatr. W ciepłych i wilgotniejszych rejonach tawuła może cierpieć na plamistość liści, której zapobiega się poprzez przewiewne rozmieszczenie, nieprzemoczoną glebę i właściwy reżim nawadniania.

Autor: Kristýna | Rewizja: 16.02.2026