Glorioza wspaniała 'Rothschildiana' Gloriosa superba 'Rothschildiana'

Opis szczegółowy produktu

Glorioza wspaniała 'Rothschildiana' - egzotyczna, pnąca bylina z rodziny Colchicaceae, często podawana także jako Gloriosa rothschildiana. Pochodzi z tropikalnej i subtropikalnej Afryki oraz części Azji, gdzie rośnie na skrajach zarośli, wśród traw i na glebach piaszczystych. Z palczastych bulw wyrastają cienkie łodygi z lancetowatymi liśćmi, których wierzchołki wydłużają się w wąsy czepne i przytrzymują się podpory. W naszych warunkach klimatycznych dorasta zwykle do 1,5–2 m, a szerokość kępy utrzymuje się na poziomie około 0,3–0,5 m, zależnie od zastosowanej podpory. Latem wydaje pojedyncze kwiaty o średnicy około 8–10 cm, z odgiętymi do tyłu, falistymi listkami okwiatu. Charakterystyczne jest połączenie czerwieni lub karminu z jaskrawożółtym obrzeżeniem i długimi pręcikami, przypominające płomień. Zapach jest słabo wyczuwalny, jednak kwiaty często odwiedzają owady. W kompozycjach sprawdza się jako wyrazisty, a zarazem lekki akcent pionowy wśród jeżówek, szałwii i traw ozdobnych, a także w nasadzeniu w większym pojemniku przy kratce. Kwiaty nadają się na kwiat cięty, otwierają się stopniowo i w wazonie utrzymują się kilka dni. Wszystkie części rośliny są trujące, zawierają alkaloidy, w tym kolchicynę, dlatego roślina nie jest przeznaczona do spożycia, a podczas pracy z nią zaleca się ostrożność.

Uprawa: W warunkach Polski uprawia się ją jako roślinę przenośną lub letnią dekorację, ponieważ bulwy nie są odporne na mróz. Bulwy sadzi się wiosną, zwykle od marca do kwietnia, do pojemnika, a na zewnątrz rośliny wystawia się po ustąpieniu przymrozków. Sadzi się płytko, około 7–10 cm pod powierzchnią, w rozstawie około 30–40 cm, w pojemniku zwykle 1 bulwę na 3–5 l podłoża. Podczas sadzenia chroni się spiczasty wierzchołek wzrostu bulwy przed złamaniem, ponieważ jego uszkodzenie opóźnia wybijanie pędów. Odpowiada jej ciepłe, osłonięte od wiatru stanowisko w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu oraz przepuszczalna, próchniczna gleba z dobrym drenażem, o zalecanym pH około 6–7. W pojemniku sprawdza się mieszanka dobrej jakości podłoża z dodatkiem perlitu lub gruboziarnistego piasku oraz warstwa drenażowa na dnie. W okresie wzrostu utrzymuje się równomierną wilgotność bez przelania, zalecane jest nawożenie nawozem do roślin kwitnących co 10–14 dni. Podpory wymaga od początku wzrostu, ponieważ wąsy czepne chwytają się tylko cienkich prętów lub kratki. Po przekwitnieniu, we wrześniu i październiku, liście stopniowo zasychają, podlewanie się ogranicza, a bulwy pozostawia się w suchym podłożu. Zimowanie odbywa się w miejscu wolnym od mrozu, najlepiej w suchym podłożu w temperaturze około 10–15 °C, bezpośrednie przemarznięcie zwykle jest dla rośliny zgubne. Najczęstszymi problemami są mszyce, wciornastki i przędziorki, a w wilgotnym i chłodnym otoczeniu także grzybowe plamistości. Przy dobrym świetle i cieple kwitnie od lipca do września i tworzy pionową linię, która wnosi do nasadzeń egzotyczny akcent.

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Nikol | Rewizja: 14.1. 2026