Głożyna pospolita 'Li' Ziziphus jujuba 'Li'

Opis szczegółowy produktu

Głożyna pospolita 'Li'  - inaczej jujuba lub daktyl chiński. To ciekawa i ceniona odmiana daktyla chińskiego, która łączy walory owocowe z ozdobnymi. Odmiana pochodzi z Chin, a do Stanów Zjednoczonych sprowadzono ją na początku XX wieku (20. stulecia). Roślina dorasta zwykle do kilku metrów wysokości. W optymalnych warunkach może osiągnąć około 6–7 m wysokości przy szerokości korony około 4–5 m. Przy regularnym formowaniu i w naszych warunkach klimatycznych jest to jednak raczej niewielkie drzewo owocowe lub wyższy krzew. Liście są skrętoległe, skórzaste, błyszczące i drobne, a gałęzie w młodości bywają ciernite. Ciernie mogą utrzymywać się u młodych roślin, u starszych egzemplarzy są zwykle mniej wyraziste. Kwiaty pojawiają się od czerwca do sierpnia. Są niepozorne, żółtozielone. Odmiana jest częściowo samopylna. Owoce zawiązują się w drugiej połowie lata i dojrzewają zwykle od września do października. Są większe niż u wielu innych odmian. Mają kształt owalny do niemal kulistego i błyszczącą skórkę, która w miarę dojrzewania zmienia barwę z żółtozielonej na mahoniowobrązową. Miąższ jest jasny, chrupiący i soczysty. Spożywany na świeżo przypomina konsystencją jabłko, a jego smak jest delikatnie słodki z lekką jabłkową nutą. Owoce pozostawione na drzewie do pełnej dojrzałości miękną i nabierają słodszego, niemal daktylowego smaku. Nasiona wewnątrz owoców są stosunkowo drobne. Odmiana słynie ze stosunkowo wysokiej odporności na suszę i suche gleby. Dorosła, dobrze ukorzeniona roślina znosi mróz do około –15 °C. Owoce można jeść na świeżo, suszyć, kandyzować lub wykorzystywać do wypieków, dżemów, kompotów i herbat. Roślina może być jednocześnie ozdobą ogrodu i źródłem smacznych owoców. Sprawdzi się jako soliter, jako element swobodnie rosnącego żywopłotu lub w nasadzeniach ozdobnych z innymi średniej wielkości drzewami.

Uprawa: Wymaga ciepłego, osłoniętego i możliwie najbardziej słonecznego stanowiska, najlepiej od strony południowej i zacisznego. Do dobrego dojrzewania owoców potrzebuje bowiem długiego, ciepłego lata. Najlepiej rośnie w glebie przepuszczalnej, lżejszej do średnio ciężkiej, o wyższej zawartości próchnicy, która nie może być stale mokra. Znosi również suchsze warunki oraz lekko zasadowe lub obojętne pH. Przy sadzeniu zaleca się rozstawę 3–4 metry, zależnie od oczekiwanego wzrostu. Młode rośliny wymagają regularnego podlewania w pierwszych latach po posadzeniu. Później drzewo jest bardzo tolerancyjne na suszę i wystarcza jedynie podlewanie uzupełniające podczas skrajnych upałów lub długotrwałej suszy. Nawożenie prowadzi się oszczędnie. Wiosną można dodać kompost lub niewielkie dawki nawozu organicznego, silnego nawożenia azotem się nie zaleca. Roślina wymaga minimalnego cięcia. Zwykle wykonuje się jedynie cięcie formujące przedwiośniem, podczas którego usuwa się połamane lub krzyżujące się gałęzie i w razie potrzeby koryguje szkielet korony, aby była przewiewna. Owocuje na pędach jednorocznych, dlatego nie tnie się głęboko, by nie ograniczać kwitnienia i owocowania. Mrozoodporność wynosi około –20 do –25 °C w zależności od odmiany. Młode rośliny warto przez pierwsze 2–3 lata osłaniać jutą lub gałązkami iglaków, a korzenie chronić ściółką. Wiosną rusza późno, co w naturalny sposób chroni pąki przed wiosennymi przymrozkami. 

Autor: Lucie | Rewizja: 8.12. 2025