Goryczka szorstka 'Luis Easy Blue' Gentiana scabra 'Luis Easy Blue'

Opis szczegółowy produktu

Goryczka szorstka 'Luis Easy Blue' - niska, ozdobna odmiana goryczki z grupy azjatyckich goryczek jesiennych. Jej hodowcą jest niemiecki hodowca Nils Klemm ze Stuttgartu. Odmiana jest chroniona w Europie i w USA, a wyselekcjonowano ją ze względu na zwarty pokrój, krótkie międzywęźla i łatwiejszą uprawę. Gatunek Gentiana scabra pochodzi z Azji Wschodniej, gdzie rośnie na łąkach górskich, wilgotniejszych zboczach oraz w przepuszczalnych, próchnicznych glebach. Roślina tworzy niskie, poduszkowate kępy o wysokości około 10–20 cm i szerokości 20–30 cm. Liście są naprzeciwległe, lancetowate do jajowato-lancetowatych, ciemnozielone, błyszczące i dość sztywne. Kwiaty otwierają się od czerwca do września, w niektórych nasadzeniach głównie pod koniec lata, i mają kształt szeroko rurkowaty do lejkowatego. Ich barwa jest intensywnie atramentowoniebieska, gardziel zwykle biała, a wewnątrz pojawia się ciemnoindygowe do niemal czarnego nakrapianie. Kwiaty nie nadają się do spożycia. Rodzaj goryczka znany jest z substancji gorzkich, a w ziołolecznictwie wykorzystuje się głównie inne gatunki goryczek. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się w skalniakach, kamiennych korytkach, mniejszych pojemnikach, przy obrzeżach ścieżek i w pierwszym planie rabat bylinowych. Pięknie prezentuje się wśród niskich turzyc, skalnic, żurawek oraz przy jasnym kamieniu.

Uprawa: Wymaga jasnego stanowiska – w pełnym słońcu w chłodniejszych regionach lub w lekkim półcieniu na ciepłych nizinach. Strefa korzeniowa powinna pozostawać chłodniejsza i równomiernie wilgotna. Dojrzałe rośliny znoszą mrozy do około -24 do -29 °C, pod warunkiem przepuszczalnej gleby bez zimowego przemoczenia. Gleba powinna być próchniczna, drobno żwirowata, stale lekko wilgotna i dobrze zdrenowana, o odczynie około pH 5,5–7,0. Odmiana toleruje środowisko lekko kwaśne do obojętnego, w ciężkiej glinie i przy stojącej wodzie słabnie. Do sadzenia zaleca się mieszankę ziemi ogrodowej, ziemi liściowej, kompostu i drobnego żwiru. Rośliny sadzi się od marca do maja lub od września do października, rośliny w pojemnikach także w trakcie sezonu przy starannym podlewaniu. Zalecana rozstawa to 9–12 roślin na m², w korytkach co 20–25 cm. Po posadzeniu ważne jest regularne nawadnianie, jednak woda nie może stać w podstawce ani w strefie korzeniowej. Ściółkę dobiera się raczej mineralną, na przykład drobny żwir, który chroni nasadę rośliny. Nawożenie powinno być bardzo oszczędne, wiosną wystarczy niewielka dawka nawozu organicznego lub kompostu. Cięcie nie jest konieczne, przekwitłe części można usunąć dopiero po sezonie lub wiosną. W pojemniku kluczowe są drenaż, ograniczone podlewanie zimą oraz ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem i przesuszeniem. Choroby wiążą się głównie z przemoczeniem i gniciem korzeni, w czasie suszy mogą pojawić się przędziorki, mszyce lub słabszy wzrost.

Autor: Kristýna | Rewizja: 09.06. 2026