Gorysz miarz 'Daphnis' Peucedanum ostruthium 'Daphnis'

Opis szczegółowy produktu

Gorysz miarz 'Daphnis' - pstrolistna odmiana z rodziny selerowatych. Wywodzi się z gatunku rozpowszechnionego w górskich rejonach Europy Środkowej i Południowej, gdzie rośnie na wilgotniejszych łąkach, w rzadkich zaroślach i na obrzeżach lasów. W ogrodzie tworzy zwartą, powoli rozrastającą się kępę z krótkim kłączem, która utrzymuje kształt i nie zachwaszcza rabaty rozłogami. Liście są wyjątkowo duże, trójdzielne do głęboko klapowanych, szarozielone z kremowym obrzeżem, wiosną zwykle najjaśniejsze. W dotyku są delikatnie aromatyczne, a na rabacie działają jak świetlista mozaika także tam, gdzie przeważa ciemniejsza zieleń. W czerwcu i lipcu ponad liśćmi wyrastają smukłe, sztywne łodygi z białymi baldachami, delikatnymi jak koronka. Kwiaty przyciągają pszczoły, bzygi i motyle, a po przekwitnięciu tworzą drobne owoce, które u tej odmiany zwykle nie rozsiewają się w kłopotliwym stopniu. Kwiatostany sprawdzają się również w lekkich kompozycjach, którym dodają przewiewności i czystej linii. Gatunek znany jest także z tradycji zielarskiej, w której wykorzystywano aromatyczne kłącze bogate w olejki eteryczne i kumaryny, w nasadzeniach ozdobnych wyróżnia się jednak przede wszystkim długotrwałą dekoracyjnością liści. W kompozycjach dobrze łączy się z różami, rudbekiami, bodziszkami, naparstnicami, funkiami i trawami ozdobnymi, podkreślając kontrast pstrego liścia i delikatnego kwiatu.

Uprawa: Rośliny dobrze rosną w pełnym słońcu i w półcieniu, w jaśniejszym cieniu zachowują świeże zabarwienie liści. W przesuszonym podłożu są niższe i mniej gęste, dlatego najlepiej sprawdza się stanowisko z równomiernie wilgotną glebą. Odpowiednia jest żyzna, próchniczna ziemia z dobrym drenażem, która nie pozostaje długo podmokła. Toleruje pH od lekko kwaśnego, przez obojętne, aż po wapienne. Sadzenie wykonuje się zwykle od marca do października, w odstępach około 50–60 cm. W pełni rozwoju dorasta najczęściej do 60–80 cm wysokości i 60–90 cm szerokości, co odpowiada mniej więcej 3–4 roślinom na m². Kwitnienie przypada na czerwiec i lipiec. Przy regularniejszym podlewaniu w suche lato liście długo pozostają czyste i kontrastowe, natomiast podczas silnej suszy ich brzegi mogą zasychać. Wiosną ścina się suche łodygi przy ziemi, ściółka z kompostu pomaga zatrzymać wilgoć i jednocześnie lekko nawozi. W warunkach Polski bylina jest mrozoodporna do około –23 °C, młode rośliny korzystają z zimowej ściółki w pierwszym sezonie. Spośród chorób przy suszy i gęstym nasadzeniu może wystąpić mączniak prawdziwy, mogą pojawić się mszyce. W stale wilgotnej glebie istnieje ryzyko gnicia korzeni. Ogólnie jest to odporna odmiana, odpowiednia także dla początkujących, która wnosi jasny akcent liściowy bez inwazyjnego charakteru.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2. 2026