Gorzknia właściwa Picrasma quassioides

Opis szczegółowy produktu

Przewiercień chiński - zrzucający liście drzewo z rodziny Simarubowatych, pochodzące od Himalajów po umiarkowane obszary Azji Wschodniej (Chiny, Korea, Japonia). W naturze rośnie w lasach i na ich obrzeżach, często na głębszych, wilgotniejszych glebach. W ogrodzie drzewo osiąga zazwyczaj 10–15 m wysokości i około 6–8 m szerokości z czystą koroną. Liście są nieparzystopierzaste, długości 15–40 cm, złożone z 7–15 listków o nieregularnie piłkowanym brzegu, a po roztarciu mogą lekko pachnieć aromatycznie. W maju do czerwca pojawiają się wiechy drobnych kwiatów zielonych do żółtozielonych, które nie są uderzające, ale przyciągają drobne zapylacze. Po kwitnieniu tworzą się małe pestkowce, najpierw czerwone, a podczas dojrzewania na przełomie września i października ciemnieją do czarnego. Jesienne ulistnienie przebarwia się na żółto, pomarańczowo do czerwonawo. Kora i drewno są wyraźnie gorzkie, w tradycyjnym użyciu przygotowywano z nich gorzkie ekstrakty i barwniki, w praktyce nowoczesnej wspomina się również o wykorzystaniu substancji typu kwasonoidów w preparatach do ochrony roślin. W kompozycji dobrze komponuje się z klonami, jesionami, kalinami i dereńmi, gdzie złożony liść tworzy delikatną teksturę.

Uprawa: Uprawa w Czechach jest zalecana na stanowisku od pełnego słońca do półcienia, najlepiej w miejscu osłoniętym, aby ograniczyć zimowe przesuszenie. Gleba jest najlepsza głęboka, próchnicza i żyzna, stale umiarkowanie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna, o pH około 6,0–7,5. Długotrwałe przelanie i ekstremalna susza mogą objawiać się słabszym wzrostem i przedwczesnym żółknięciem liści, jednak po ukorzenieniu drzewo znosi nawet krótkie okresy suszy. Sadzenie zazwyczaj odbywa się od marca do maja lub od września do listopada. Dla solitery pozostawia się przestrzeń co najmniej 6–8 m szerokości, przy sadzeniu w rzędzie odległość między drzewami wynosi około 5–7 m. Nawożenie odbywa się raczej organicznie, kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem wiosną, aby przyrosty dobrze dojrzały. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ewentualne przerzedzenie korony wykonuje się zimą lub wczesną wiosną. Mrozoodporność w europejskich źródłach podawana jest w przybliżeniu do -20 °C, na stanowiskach osłoniętych nawet nieco niżej, młode rośliny warto chronić przed mrozem ściółką i osłoną. Z chorób i szkodników mogą pojawić się mszyce lub plamistość liści, zazwyczaj tylko w stresie związanym z glebą i wilgotnością. W przeciwieństwie do bożodrzewu (Ailanthus altissima) nie tworzy licznych odrostów korzeniowych i zazwyczaj nie zachowuje się inwazyjnie, co ułatwia długoterminową pielęgnację. W nasadzeniach miejskich znosi zanieczyszczone powietrze, pod warunkiem posiadania przestrzeni korzeniowej bez zagęszczenia. Uprawa w donicy jest możliwa tylko w młodości i wymaga regularnego podlewania oraz zimowej ochrony bryły korzeniowej.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 20.02.2026