Goździk 'Capitan Calizo' Dianthus 'Capitan Calizo'

Opis szczegółowy produktu

Goździk 'Capitan Calizo' - ten wyjątkowy goździk ze słynnej serii Capitán® zachwyca wyrazistym kontrastem dużych, pełnych kwiatów w ciemnych odcieniach oraz wyjątkowo długim okresem kwitnienia. Rośnie bardzo zwarto i gęsto, zachowując wzniesiony, sztywny pokrój o wysokości i szerokości około 20–30 centymetrów. Został wyhodowany z myślą o tym, by wnieść do ogrodów i na tarasy maksymalną odporność, doskonałą zdrowotność i trwałość barw, które nie blakną nawet w ostrym letnim słońcu. Największą chlubą tej odmiany są efektowne, obficie pełne kwiaty, pojawiające się nieustannymi falami od maja aż do pierwszych jesiennych przymrozków. Płatki mają unikatowe połączenie barw: intensywnie ciemnobordowe tło jest delikatnie żyłkowane jaskrawą bielą. Kwiaty roztaczają przy tym typowy, przyjemnie korzenny goździkowy zapach. Wąskie, lancetowate liście mają charakterystyczny niebieskozielony do srebrzystego odcień i tworzą idealne tło dla mnóstwa barwnych kwiatów. W ogrodzie ten goździk jest doskonałym wyborem do kolorowych obwódek ścieżek, ożywienia ogrodów skalnych, suchych murków lub pierwszego planu rabat bylinowych. Dzięki niskiemu wzrostowi, sztywnym łodygom i dużej liczbie pąków doskonale nadaje się do uprawy w dekoracyjnych korytach, skrzynkach balkonowych i pojemnikach wiszących na balkonach. Kwiaty są ponadto trwałe i nadają się na kwiat cięty do małych wazoników. Aby wspierać nieprzerwane kwitnienie, zaleca się regularne usuwanie przekwitłych pędów kwiatostanowych. 

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych najlepiej uprawia się go w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym od wiatru i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym zboczu, gdzie rośliny po deszczu szybko obsychają. Odpowiednia jest gleba lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowej, dobrze zdrenowana, w przypadku gatunków skalnych z większym udziałem grysu. Zalecane pH wynosi zwykle około 6,8–8,2. Po ukorzenieniu podlewa się oszczędnie, pozwalając podłożu przeschnąć między podlewaniami, ponieważ nadmiar wilgoci sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie powinno być oszczędne, wiosną zwykle wystarcza niewielka dawka zrównoważonego nawozu. Przekwitłe pędy się usuwa, a po głównym kwitnieniu rośliny często lekko się przycina, aby się zagęszczały. Lepsza jest ściółka mineralna, na przykład drobny żwir, ponieważ ściółki organiczne zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z dodatkiem grysu i warstwa drenażowa, a zimą osłonięte stanowisko, tak aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie roślin z pojemników odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność odpornych gatunków bylinowych wynosi około -20 do -34 °C, decydująca bywa zimowa wilgoć. Początkującym poleca się podwyższone stanowisko, podlewanie bezpośrednio pod korzenie i przewiewną rozstawę 20–30 cm, przy szerszych kępach 30–40 cm, co odpowiada mniej więcej 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, jednak przy długotrwałym stresie słabiej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, spośród szkodników mszyce i wciornastki, a w czasie suszy także przędziorki.

Autor: Lucie | Rewizja: 2.6. 2026