Goździk 'Dinetta Pink' - Dianthus 'Dinetta Pink' Goździk 'Dinetta Pink'

Opis szczegółowy produktu

Goździk 'Dinetta Pink' - przepiękny, wcześnie kwitnący goździk z topowej serii Dinetta® zaleje ogród od wiosny do lata poduszkami intensywnie różowych, słodko pachnących kwiatów i eleganckich, srebrzystych liści. Roślina rośnie naturalnie bardzo kompaktowo, gęsto i poduszkowato, osiągając w dorosłości wysokość i szerokość zaledwie 15 do 20 centymetrów. Należy do wysoce odpornych bylin, które zostały wyhodowane z myślą o doskonałej mrozoodporności, jednolitym wzroście i zdolności do niezawodnego powtarzania kwitnienia nawet późnym latem. Największą zaletą tego kultiwaru jest jego nieprawdopodobne bogactwo kwitnienia. Już od końca kwietnia i maja nad kępą liści pojawia się fala średniej wielkości, półpełnych aż pełnych kwiatów w jasnym, czystym różowym odcieniu, które mają delikatnie ząbkowane brzegi. Kwiaty roztaczają wokół siebie intensywny, bardzo przyjemny nostalgiczny zapach, który niezawodnie przyciąga pszczoły, motyle i inne pożyteczne zapylacze. Wąskie, liniowate liście mają charakterystyczną niebieskoszarą aż srebrzystą woskową powłokę, dzięki czemu roślina wygląda bardzo dekoracyjnie również w okresie, gdy nie kwitnie. W architekturze ogrodowej goździk ten jest nieocenionym elementem do obsadzania słonecznych skalniaków, suchych murków, korytek lub do tworzenia czystych i gęstych obrzeży wzdłuż ogrodowych ścieżek. Ze względu na niski wzrost, bogate rozgałęzienie i sztywne łodygi jest absolutnie idealny do wiosennych i letnich nasadzeń w skrzynkach na parapetach okiennych, wiszących koszach i dekoracyjnych donicach na tarasach.

Uprawa: W naszych warunkach uprawia się najlepiej w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Gleba jest zazwyczaj odpowiednia lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, z dobrym drenażem, u gatunków skalnych z większym udziałem kruszywa kamiennego. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 6,8–8,2. Podlewanie jest po ukorzenieniu umiarkowane, między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie jest oszczędne, na wiosnę zazwyczaj wystarcza niska dawka zbilansowanego nawozu. Przekwitłe pędy są usuwane, a po głównym kwitnieniu roślinność często lekko przycina się, aby się zagęszczała. Ściółkowanie jest lepsze mineralne, na przykład drobny grys, organiczne ściółki zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką kruszywa i warstwą drenażową, zimą chronione miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność u odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca jest zimowa wilgoć. Dla początkujących sprawdza się podwyższone stanowisko, podlewanie do korzeni i luźny rozstaw 20–30 cm, u szerszych kęp 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, przy długotrwałym stresie jednak gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość, spośród szkodników mszyce i wciornastki, w suchych warunkach także przędziorki.

Autor: Lucie | Rewizja: 02.06.2026