Goździk kropkowany 'Arctic Fire' - Dianthus deltoides 'Arctic Fire' Dianthus deltoides 'Arctic Fire'

Opis szczegółowy produktu

Goździk kropkowany 'Arctic Fire' - bylina dywanowa z grupy gatunków naturalnie występujących na suchych, słonecznych łąkach i kamienistych zboczach Europy. Tworzy gęsty, płożący pokrój z wąskich, intensywnie zielonych liści, który w ciągu sezonu delikatnie rozrasta się na boki. Dorosły dywan osiąga około 10–15 cm wysokości i 30–40 cm szerokości. Od czerwca do sierpnia wyrastają cienkie łodyżki z drobnymi, pięciopłatkowymi kwiatami, których białe płatki zdobi wyraziste różowe oczko. Kontrast kolorystyczny jest widoczny nawet z daleka i wyróżnia się między kamieniami, w suchych murkach lub na brzegach ścieżek. Kwiaty są lekko pachnące i są poszukiwane przez pszczoły i motyle. W kompozycji ogrodowej dobrze komponuje się z rozchodnikami, macierzanką, floksem szydlastym, tawułą, niskimi szałwiami i kostrzewami, gdzie uzupełnia ciepłe i zimne tony kolorystyczne. Pokrój pozostaje niski i przejrzysty, dlatego nadaje się również do mniejszych ogrodów, gdzie tworzy spokojną, zimozieloną linię. Na wiosnę między liśćmi pojawiają się nowe pędy, a dywan szybko odzyskuje zwartość. Jest ceniony za swoją niewymagającą pielęgnację i atrakcyjne kwiaty, które zachwycają delikatnością i kontrastem.

Uprawa: W naszych warunkach uprawia się najlepiej w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Gleba jest zazwyczaj odpowiednia lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, z dobrym drenażem, u gatunków skalnych z większym udziałem kruszywa kamiennego. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 6,8–8,2. Podlewanie jest po ukorzenieniu umiarkowane, między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie jest oszczędne, na wiosnę zazwyczaj wystarcza niska dawka zbilansowanego nawozu. Przekwitłe pędy są usuwane, a po głównym kwitnieniu roślinność często lekko przycina się, aby się zagęszczała. Ściółkowanie jest lepsze mineralne, na przykład drobny grys, organiczne ściółki zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką kruszywa i warstwą drenażową, zimą chronione miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność u odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca jest zimowa wilgoć. Dla początkujących sprawdza się podwyższone stanowisko, podlewanie do korzeni i luźny rozstaw 20–30 cm, u szerszych kęp 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, przy długotrwałym stresie jednak gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość, spośród szkodników mszyce i wciornastki, w suchych warunkach także przędziorki.