Goździk kropkowany 'Brillant' - Dianthus deltoides 'Brillant' Goździk kropkowany 'Brillant'

Opis szczegółowy produktu

Goździk pierzasty 'Brillant' - pochodzi z otwartych, słonecznych stanowisk Europy, gdzie rośnie na suchych łąkach, wrzosowiskach i na płytkich, kamienistych glebach. Odmiana 'Brillant' nawiązuje do tego naturalnego charakteru i tworzy zwarte poduszki o wysokości 10–15 cm, w dorosłości zazwyczaj o szerokości 25–35 cm. Wąskie, ciemnozielone liście zimują, dzięki czemu kępa utrzymuje kształt również poza sezonem. Od czerwca do sierpnia nad liśćmi unoszą się cienkie, sztywne łodygi z pojedynczymi kwiatami o średnicy około 2–3 cm. Płatki korony są karminoworóżowe do czerwonoróżowych, delikatnie postrzępione i przy bliższym spojrzeniu często z ciemniejszym środkiem. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku, będąc poszukiwanym źródłem pożywienia dla pszczół i małych motyli. Roślina nie tworzy cierni i sprawdzi się jako bylina okrywowa do skalniaków, suchych murków, na obrzeża rabat oraz do nasadzeń w pojemnikach, gdzie prezentuje się lekko i naturalnie. Jest to doskonały wybór dla ogrodników poszukujących połączenia wyrazistej barwy, niskich wymagań i uniwersalności w projektowaniu ogrodu.

Uprawa: W naszych warunkach uprawia się najlepiej w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Gleba jest zazwyczaj odpowiednia lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, z dobrym drenażem, u gatunków skalnych z większym udziałem kruszywa kamiennego. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 6,8–8,2. Podlewanie jest po ukorzenieniu umiarkowane, między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie jest oszczędne, na wiosnę zazwyczaj wystarcza niska dawka zbilansowanego nawozu. Przekwitłe pędy są usuwane, a po głównym kwitnieniu roślinność często lekko przycina się, aby się zagęszczała. Ściółkowanie jest lepsze mineralne, na przykład drobny grys, organiczne ściółki zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką kruszywa i warstwą drenażową, zimą chronione miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność u odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca jest zimowa wilgoć. Dla początkujących sprawdza się podwyższone stanowisko, podlewanie do korzeni i luźny rozstaw 20–30 cm, u szerszych kęp 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, przy długotrwałym stresie jednak gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość, spośród szkodników mszyce i wciornastki, w suchych warunkach także przędziorki.