Goździk pierzasty 'Double Rose' Dianthus plumarius 'Double Rose'

Opis szczegółowy produktu

Goździk pierzasty 'Double Rose' - należy do tradycyjnych bylin kamienistych zboczy i wapiennych stoków Europy, gdzie rośnie w płytkiej, żwirowatej glebie i znosi wiatr oraz szybkie przesychanie. Odmiana 'Double Rose' nawiązuje do tego naturalnie oszczędnego charakteru i tworzy gęste, zimozielone kępy wąskich, sinozielonych liści, zwykle o wysokości 20–30 cm i szerokości 30–40 cm. Od maja do lipca wyrastają krótkie, sztywne pędy z pełnymi kwiatami w ciepłym różowym kolorze, o delikatnie ząbkowanych brzegach płatków. Zapach jest słodko-korzenny, najintensywniejszy w ciepłe wieczory. Po głównej fali kwitnienia, przy dobrej kondycji roślin, pod koniec lata pojawia się słabsze powtórne kwitnienie. Roślina sprawdza się w skalniakach, na suchych murkach, w rabatach żwirowych i w pierwszym planie nasadzeń bylinowych, gdzie tworzy czysty, niski obrzeżek. W kompozycjach dobrze wygląda ze smagliczką, skalnicami, niskimi rozchodnikami lub lawendą, które mają podobne wymagania co do przepuszczalności gleby i nasłonecznienia. Zdobi skalniaki, murki i obrzeża rabat bylinowych. Pięknie prezentuje się w pojemniku. Rośliny sadzi się w rozstawie 25–35 cm, co odpowiada około 8–11 roślinom na m². Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu oraz w uprawie pojemnikowej.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym, w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym zboczu, gdzie kępy po deszczu szybko obsychają. Odpowiednia jest gleba lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, dobrze zdrenowana, w przypadku gatunków skalnych z większym udziałem grysu kamiennego. Zalecane pH wynosi zwykle około 6,8–8,2. Po ukorzenieniu podlewa się umiarkowanie, pozwalając podłożu przeschnąć między podlewaniami, ponieważ nadmiar wody sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie powinno być oszczędne, wiosną zazwyczaj wystarcza niska dawka zrównoważonego nawozu. Przekwitłe pędy usuwa się, a po głównym kwitnieniu kępy często lekko się przycina, aby się zagęszczały. Lepsza jest ściółka mineralna, na przykład drobny żwir, ponieważ ściółki organiczne zatrzymują wodę. W uprawie pojemnikowej sprawdza się przepuszczalne podłoże z dodatkiem grysu i warstwa drenażowa, a zimą osłonięte stanowisko, tak aby donica nie stała w wodzie. Sadzenie roślin z pojemników odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność odpornych gatunków bylin wynosi mniej więcej od -20 do -34 °C, decydujące znaczenie ma zimowa wilgoć. Początkującym poleca się podwyższone stanowisko, podlewanie bezpośrednio przy korzeniach oraz przewiewną rozstawę 20–30 cm, a przy szerszych kępach 30–40 cm, co odpowiada mniej więcej 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, jednak przy długotrwałym stresie słabiej zawiązują pąki. Z chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, ze szkodników mszyce i wciornastki, a podczas suszy także przędziorki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 20.01. 2026