Goździk siny 'Blauigel' - Dianthus gratianopolitanus 'Blauigel' Goździk gratianopolitanus 'Blauigel'

Opis szczegółowy produktu

Dianthus gratianopolitanus 'Blauigel' - bylina wiecznie zielona z kamienistych i wapiennych zboczy, gdzie rośnie na płytkich glebach z szybkim odpływem wody. Odmiana 'Blauigel' tworzy niską, gęstą poduszkę z wąskich, szarozielonych do niebieskawych liści i działa jak delikatny „haft” między kamieniami. W maju i czerwcu nad liśćmi pojawiają się krótkie łodygi z niebiesko-fioletowymi kwiatami o średnicy około 2–3 cm, często o lekkim zapachu goździkowym. Roślina osiąga około 10–15 cm wysokości i około 25–30 cm szerokości, sprawdzi się na skalniakach, w żwirowych rabatach, na suchych obrzeżach rabat bylinowych oraz w kamiennych korytach. Dobrze komponuje się z niskimi rozchodnikami, tojeściami, macierzankami i kostrzewami. Kwiaty są miododajne, roślina nie jest kolczasta. Wnosi do ogrodu delikatne kwiaty o atrakcyjnym fioletowo-różowym kolorze i przyjemnej atmosferze. Dzięki zwartej budowie i kolorowym kwiatom nadaje się do różnych typów ogrodów i rabat, przyczyniając się do estetycznego wyglądu ogrodu. Zalecany rozstaw to 25–30 cm, orientacyjnie 11–15 roślin na m².

Uprawa: W naszych warunkach uprawia się najlepiej w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Gleba jest zazwyczaj odpowiednia lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, z dobrym drenażem, u gatunków skalnych z większym udziałem kruszywa kamiennego. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 6,8–8,2. Podlewanie jest po ukorzenieniu umiarkowane, między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie jest oszczędne, na wiosnę zazwyczaj wystarcza niska dawka zbilansowanego nawozu. Przekwitłe pędy są usuwane, a po głównym kwitnieniu roślinność często lekko przycina się, aby się zagęszczała. Ściółkowanie jest lepsze mineralne, na przykład drobny grys, organiczne ściółki zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką kruszywa i warstwą drenażową, zimą chronione miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność u odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca jest zimowa wilgoć. Dla początkujących sprawdza się podwyższone stanowisko, podlewanie do korzeni i luźny rozstaw 20–30 cm, u szerszych kęp 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, przy długotrwałym stresie jednak gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość, spośród szkodników mszyce i wciornastki, w suchych warunkach także przędziorki.