Goździk siny 'Dobromierz' - Dianthus gratianopolitanus 'Dobromierz' Dianthus gratianopolitanus 'Dobromierz'

Opis szczegółowy produktu

Goździk szary 'Dobromierz' <\/strong>- należy do klasycznych roślin skalnych Europy Środkowej, przystosowanych do słońca, wiatru i płytkich gleb nad wapieniem. Odmiana 'Dobromierz' tworzy niską, gęstą poduszkę z wąskich, szarozielonych liści i szybko wyrównuje brzegi rabat oraz szczeliny kamieni. W maju i czerwcu nad liśćmi wyrastają krótkie łodyżki z różowymi kwiatami o średnicy około 2–3 cm, często o delikatnym zapachu goździkowym. Roślina utrzymuje się zazwyczaj w granicach 10–15 cm wysokości i 25–35 cm szerokości, prezentując się dekoracyjnie przez cały rok dzięki zimozielonemu ulistnieniu. Sprawdza się na skalniakach, suchych murkach, w nasadzeniach żwirowych oraz w pojemnikach, gdzie dobrze znosi wiatr i słońce. W kompozycjach sprawdza się z dzwonkami, ubiorkami, rozchodnikami i niskimi trawami. Kwiaty są atrakcyjne dla zapylaczy, roślina nie jest kolczasta. Zalecany odstęp wynosi 25–30 cm, około 11–15 roślin na m².

Uprawa: W naszych warunkach uprawia się najlepiej w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Gleba jest zazwyczaj odpowiednia lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, z dobrym drenażem, u gatunków skalnych z większym udziałem kruszywa kamiennego. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 6,8–8,2. Podlewanie jest po ukorzenieniu umiarkowane, między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie jest oszczędne, na wiosnę zazwyczaj wystarcza niska dawka zbilansowanego nawozu. Przekwitłe pędy są usuwane, a po głównym kwitnieniu roślinność często lekko przycina się, aby się zagęszczała. Ściółkowanie jest lepsze mineralne, na przykład drobny grys, organiczne ściółki zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką kruszywa i warstwą drenażową, zimą chronione miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność u odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca jest zimowa wilgoć. Dla początkujących sprawdza się podwyższone stanowisko, podlewanie do korzeni i luźny rozstaw 20–30 cm, u szerszych kęp 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, przy długotrwałym stresie jednak gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość, spośród szkodników mszyce i wciornastki, w suchych warunkach także przędziorki.