Goździk siny 'Dobromierz' Dianthus gratianopolitanus 'Dobromierz'

Opis szczegółowy produktu

Goździk siny 'Dobromierz' - należy do klasycznych roślin skalnych Europy Środkowej, przystosowanych do słońca, wiatru i płytkich gleb na podłożu wapiennym. Odmiana 'Dobromierz' tworzy niską, gęstą poduszkę z wąskich, szarozielonych liści i szybko scala brzegi rabat oraz szczeliny między kamieniami. W maju i czerwcu nad liśćmi wyrastają krótkie pędy z różowymi kwiatami o średnicy około 2–3 cm, często o delikatnym, goździkowym zapachu. Roślina osiąga zwykle 10–15 cm wysokości i 25–35 cm szerokości i dzięki zimozielonym liściom jest dekoracyjna przez cały rok. Sprawdza się w ogrodach skalnych, na suchych murkach, w nasadzeniach żwirowych oraz w pojemnikach, gdzie dobrze znosi wiatr i słońce. W kompozycjach dobrze łączy się ze smagliczkami, ubiorkami, rozchodnikami i niskimi trawami. Kwiaty są atrakcyjne dla zapylaczy, roślina nie ma kolców. Zalecana rozstawa wynosi 25–30 cm, co odpowiada około 11–15 roślinom na m².

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym i o ciepłym mikroklimacie, przy murku lub na łagodnym zboczu, gdzie rośliny po deszczu szybko obsychają. Odpowiednia jest gleba lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowej, z dobrym drenażem, w przypadku gatunków skalnych z większym udziałem grysu. Zalecane pH wynosi zwykle około 6,8–8,2. Po ukorzenieniu podlewa się oszczędnie, a między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, ponieważ nadmiar wilgoci sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie powinno być oszczędne, wiosną zazwyczaj wystarcza niewielka dawka zrównoważonego nawozu. Przekwitłe pędy usuwa się, a po głównym kwitnieniu rośliny często lekko się przycina, aby się zagęszczały. Lepsza jest ściółka mineralna, na przykład drobny żwir, ponieważ ściółki organiczne zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką grysu i warstwa drenażowa, a zimą osłonięte miejsce, aby donica nie stała w wodzie. Sadzenie roślin z pojemników odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność odpornych gatunków bylin wynosi mniej więcej od -20 do -34 °C, decydujące znaczenie ma zimowa wilgoć. Początkującym poleca się podwyższone stanowisko, podlewanie bezpośrednio pod korzenie i przewiewną rozstawę 20–30 cm, a przy szerszych kępach 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, jednak przy długotrwałym stresie gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, ze szkodników mszyce i wciornastki, a w czasie suszy także przędziorki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 20.01. 2026