Goździk siny 'Julka' - Dianthus gratianopolitanus 'Julka' Goździk gratianopolitanus 'Julka'

Opis szczegółowy produktu

Goździk szary 'Julka' - należy do niskich, tworzących poduszki bylin z wapiennych zboczy i stepów skalnych środkowej Europy. Odmiana 'Julka' tworzy zwarty dywan wąskich, szaro-srebrzysto-zielonych liści, który pozostaje dekoracyjny nawet w łagodne zimy przez chłodne miesiące. W maju i czerwcu nad liśćmi pojawiają się krótkie łodyżki z pojedynczymi, różowo zabarwionymi kwiatami o delikatnie postrzępionych brzegach i typowym zapachu goździka. Wysokość w czasie kwitnienia zazwyczaj wynosi około 10–15 cm, szerokość pojedynczej kępy 25–35 cm. Na skalniaku działa jako spokojna płaszczyzna między kamieniami, na suchych rabatach tworzy niskie obrzeża i dobrze komponuje się z rozchodnikami, tawułami, chabrami, macierzanką lub niskimi trawami. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku dla pszczół i drobnych pszczół samotnic, dlatego wpisuje się w nasadzenia prowadzone w stylu naturalnym, jak i w przedogródki przy chodnikach. Idealna roślina dla ogrodników szukających połączenia piękna, łatwości uprawy i przyjemnego zapachu. Odstępy między roślinami wynoszą 30–35 cm, czyli około 9–11 roślin na m².

Uprawa: W naszych warunkach uprawia się najlepiej w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Gleba jest zazwyczaj odpowiednia lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, z dobrym drenażem, u gatunków skalnych z większym udziałem kruszywa kamiennego. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 6,8–8,2. Podlewanie jest po ukorzenieniu umiarkowane, między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie jest oszczędne, na wiosnę zazwyczaj wystarcza niska dawka zbilansowanego nawozu. Przekwitłe pędy są usuwane, a po głównym kwitnieniu roślinność często lekko przycina się, aby się zagęszczała. Ściółkowanie jest lepsze mineralne, na przykład drobny grys, organiczne ściółki zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką kruszywa i warstwą drenażową, zimą chronione miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność u odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca jest zimowa wilgoć. Dla początkujących sprawdza się podwyższone stanowisko, podlewanie do korzeni i luźny rozstaw 20–30 cm, u szerszych kęp 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, przy długotrwałym stresie jednak gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość, spośród szkodników mszyce i wciornastki, w suchych warunkach także przędziorki.