Goździk siny 'La Bourboule' - Dianthus 'La Bourboule' Goździk 'La Bourboule'

Opis szczegółowy produktu

Goździk szary 'La Bourboule' <\/strong>- lubiana roślina skalna do każdego ogrodu. Niska roślina skalna z rodziny goździkowatych Caryophyllaceae. Odmiana została przetestowana w europejskich ogrodach i w brytyjskich przeglądach jest wymieniana z wyróżnieniem RHS Award of Garden Merit. Roślina jest zimozielona i tworzy gęste, poduszkowate kępy z wąskich, szarozielonych do srebrzystych liści, które pozostają dekoracyjne również poza okresem kwitnienia. W wieku dorosłym osiąga około 8-10 cm wysokości, łodygi kwiatowe mają około 10 cm, a najczęściej 20-50 cm szerokości. W maju i czerwcu wytwarza pojedyncze kwiaty o średnicy około 2 cm, jasno różowe, z delikatnie ząbkowanym brzegiem płatków i typowym goździkowym zapachem. Kwiaty przyciągają pszczoły i motyle dzienne, a zwarty pokrój sprawdza się na skalniakach, suchych murkach, w nasadzeniach żwirowych i na obrzeżach. Pełny rozmiar osiąga zazwyczaj w ciągu 2-5 lat, a przy dobrym drenażu utrzymuje gęsty środek bez wyłysienia. Bardzo ładnie prezentują się w pojemnikach. Możemy łączyć z innymi gatunkami i poduszkowatymi bylinami.

Uprawa: W naszych warunkach uprawia się najlepiej w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Gleba jest zazwyczaj odpowiednia lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, z dobrym drenażem, u gatunków skalnych z większym udziałem kruszywa kamiennego. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 6,8–8,2. Podlewanie jest po ukorzenieniu umiarkowane, między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie jest oszczędne, na wiosnę zazwyczaj wystarcza niska dawka zbilansowanego nawozu. Przekwitłe pędy są usuwane, a po głównym kwitnieniu roślinność często lekko przycina się, aby się zagęszczała. Ściółkowanie jest lepsze mineralne, na przykład drobny grys, organiczne ściółki zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką kruszywa i warstwą drenażową, zimą chronione miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność u odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca jest zimowa wilgoć. Dla początkujących sprawdza się podwyższone stanowisko, podlewanie do korzeni i luźny rozstaw 20–30 cm, u szerszych kęp 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, przy długotrwałym stresie jednak gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość, spośród szkodników mszyce i wciornastki, w suchych warunkach także przędziorki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.01.2026