Goździk siny 'Ohrid' - Dianthus gratianopolitanus 'Ohrid' Goździk gratianopolitanus „Ochryda”

Opis szczegółowy produktu

Goździk szary 'Ohrid' - skalniak, który w naturze zasiedla słoneczne wapienne zbocza, szczeliny skalne i suche wychodnie, gdzie gleba jest płytka, ale szybko przesycha. Odmiana 'Ohrid' należy do zwartej, poduszkowato rosnącej formy o wąskich, szarozielonych liściach, które pozostają dekoracyjne przez większość roku. W okresie kwitnienia osiąga zazwyczaj 10–15 cm wysokości i rozrasta się na szerokość około 25–35 cm. Od maja do lipca pojawiają się białe, półpełne do pełnych kwiaty z delikatnie postrzępionymi brzegami, które przy ciepłej pogodzie przyjemnie pachną i wabią zapylacze. Jasny kolor kwiatów dobrze komponuje się z ciemniejszymi kamieniami oraz z niebiesko-fioletowymi bylinami, na przykład niskimi dzwonkami, rozchodnikami, szałwiami lub lawendą. W kompozycji sprawdza się jako jasny akcent, który utrzymuje niską linię i tworzy czyste przejście między kamieniem a wyższymi roślinami. Kwiaty nadają się również do drobnych, naturalnych wiązanek, raczej jako detal niż jako klasyczny kwiat cięty. Ich sadzenie jest również odpowiednie do obramowania chodników. Odstępy 30–35 cm odpowiadają około 9–11 roślinom na m².

Uprawa: W naszych warunkach uprawia się najlepiej w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Gleba jest zazwyczaj odpowiednia lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, z dobrym drenażem, u gatunków skalnych z większym udziałem kruszywa kamiennego. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 6,8–8,2. Podlewanie jest po ukorzenieniu umiarkowane, między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie jest oszczędne, na wiosnę zazwyczaj wystarcza niska dawka zbilansowanego nawozu. Przekwitłe pędy są usuwane, a po głównym kwitnieniu roślinność często lekko przycina się, aby się zagęszczała. Ściółkowanie jest lepsze mineralne, na przykład drobny grys, organiczne ściółki zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką kruszywa i warstwą drenażową, zimą chronione miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność u odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca jest zimowa wilgoć. Dla początkujących sprawdza się podwyższone stanowisko, podlewanie do korzeni i luźny rozstaw 20–30 cm, u szerszych kęp 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, przy długotrwałym stresie jednak gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość, spośród szkodników mszyce i wciornastki, w suchych warunkach także przędziorki.