Goździk siny 'Pink Jewel' - Dianthus gratianopolitanus 'Pink Jewel' Dianthus gratianopolitanus 'Pink Jewel'

Opis szczegółowy produktu

Goździk szary 'Pink Jewel' - kompaktowa odmiana goździka szarego, byliny pochodzącej z Europy Zachodniej i Środkowej, gdzie rośnie na słonecznych, wapiennych i dobrze przepuszczalnych stanowiskach. W ogrodzie tworzy gęste, poduszkowate kępy wąskich, szarozielonych liści o lekko oszronionej powierzchni. W wieku dorosłym osiąga około 10–15 cm wysokości i 20–30 cm szerokości. Na przełomie wiosny i lata, najczęściej w maju i czerwcu, nad liśćmi wypuszcza krótkie łodygi z pełnymi, różowymi kwiatami, które przy regularnym usuwaniu przekwitłych pędów mogą kwitnąć aż do lipca lub sierpnia. Zapach jest korzenny, przypominający goździki, a kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły. Odmiana sprawdza się na obrzeżach rabat bylinowych, w nasadzeniach żwirowych, na murkach oraz w pojemnikach, gdzie dobrze komponuje się z lawendą, tymiankiem, rozchodnikiem i niskimi trawami ozdobnymi. Kwiaty zazwyczaj mają średnicę około 2–3 cm i dzięki pełnemu kwitnieniu wyglądają bardziej okazale niż proste formy gatunku, zachowując jednocześnie niski pokrój. Liście są szaro-zielone.

Uprawa: W naszych warunkach uprawia się najlepiej w pełnym słońcu, w osłoniętym miejscu i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Gleba jest zazwyczaj odpowiednia lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowatej, z dobrym drenażem, u gatunków skalnych z większym udziałem kruszywa kamiennego. Zalecane pH zazwyczaj wynosi około 6,8–8,2. Podlewanie jest po ukorzenieniu umiarkowane, między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie jest oszczędne, na wiosnę zazwyczaj wystarcza niska dawka zbilansowanego nawozu. Przekwitłe pędy są usuwane, a po głównym kwitnieniu roślinność często lekko przycina się, aby się zagęszczała. Ściółkowanie jest lepsze mineralne, na przykład drobny grys, organiczne ściółki zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką kruszywa i warstwą drenażową, zimą chronione miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność u odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca jest zimowa wilgoć. Dla początkujących sprawdza się podwyższone stanowisko, podlewanie do korzeni i luźny rozstaw 20–30 cm, u szerszych kęp 30–40 cm, co odpowiada około 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, przy długotrwałym stresie jednak gorzej zawiązują pąki. Spośród chorób mogą pojawić się mączniak i plamistość, spośród szkodników mszyce i wciornastki, w suchych warunkach także przędziorki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.01.2026