Goździk siny 'Pink Jewel' Dianthus gratianopolitanus 'Pink Jewel'

Opis szczegółowy produktu

Goździk siny 'Pink Jewel' - zwarta odmiana goździka sinego, byliny pochodzącej z Europy Zachodniej i Środkowej, gdzie rośnie na słonecznych, wapiennych i dobrze zdrenowanych stanowiskach. W ogrodzie tworzy gęste, poduszkowate kępy wąskich, szarozielonych liści o delikatnie oszronionej powierzchni. W pełni rozwoju osiąga około 10–15 cm wysokości i 20–30 cm szerokości. Na przełomie wiosny i lata, najczęściej w maju i czerwcu, wytwarza ponad liśćmi krótkie łodygi z pełnymi różowymi kwiatami, które przy regularnym usuwaniu przekwitłych pędów mogą kwitnąć jeszcze do lipca, a nawet sierpnia. Zapach jest korzenny, przypominający goździki przyprawowe, a kwiaty chętnie odwiedzają pszczoły. Odmiana sprawdza się na obrzeżach rabat bylinowych, w nasadzeniach żwirowych, na murkach oraz w pojemnikach, gdzie dobrze uzupełnia lawendy, macierzanki, rozchodniki i niskie trawy ozdobne. Kwiaty mają zwykle około 2–3 cm średnicy i dzięki pełnej budowie prezentują się wyraziściej niż pojedyncze formy gatunku, zachowując przy tym niski pokrój. Liście są szarozielone.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym i w ciepłym mikroklimacie przy murku lub na łagodnym zboczu, gdzie po deszczu szybko obsycha. Odpowiednia jest gleba lekka, piaszczysto-gliniasta do żwirowej, z dobrym drenażem, w przypadku gatunków skalnych z większym udziałem grysu kamiennego. Zalecane pH mieści się zwykle w zakresie około 6,8–8,2. Po ukorzenieniu podlewa się oszczędnie, a między podlewaniami pozwala się podłożu przeschnąć, nadmiar wody sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Nawożenie powinno być oszczędne, wiosną zwykle wystarcza niewielka dawka zrównoważonego nawozu. Przekwitłe pędy się usuwa, a po głównym kwitnieniu kępy często lekko się przycina, aby się zagęszczały. Lepsza jest ściółka mineralna, na przykład drobny żwir, ponieważ ściółki organiczne zatrzymują wodę. W pojemniku sprawdza się przepuszczalne podłoże z domieszką grysu i warstwa drenażowa, a zimą osłonięte miejsce, aby doniczka nie stała w wodzie. Sadzenie roślin z pojemników odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność odpornych gatunków bylin wynosi około -20 do -34 °C, decydująca bywa zimowa wilgoć. Początkującym poleca się podwyższone stanowisko, podlewanie bezpośrednio przy korzeniach i przewiewną rozstawę 20–30 cm, a przy szerszych kępach 30–40 cm, co odpowiada mniej więcej 10–25 roślinom na m² w zależności od odmiany. Po ukorzenieniu goździki są odporne na suszę, jednak przy długotrwałym stresie słabiej zawiązują pąki. Z chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości, ze szkodników mszyce i wciornastki, a podczas suszy także przędziorki.

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.01. 2026