Grewia dwupłatowa var. parviflora Grewia biloba var. parvilora

Opis szczegółowy produktu

Grewia dwulistna odm. parviflora - krzew liściasty lub małe drzewo z rodziny ślazowatych (Malvaceae), pochodzące z Azji Wschodniej. W swoim rodzinnym regionie rośnie na otwartych przestrzeniach i kamienistych zboczach, a także w zaroślach, często na cieplejszych stanowiskach z dobrym drenażem. W naszych warunkach tworzy nieregularnie rozłożysty krzew o smukłych, delikatnie kutnerowatych pędach i charakterystycznych dwuklapowych liściach, przypominających zmniejszoną miłorzębu. Zwykle osiąga 1,5–3 m, w korzystnym mikroklimacie może być wyższa i szersza. Liście są naprzemianległe, jajowate do płytko dwuklapowych, od spodu pokryte gwiazdkowatymi włoskami, co nadaje im miękki, matowy wygląd. W lipcu i sierpniu w kątach liści pojawiają się drobne, pięciokrotne kwiaty w kolorze kremowo-żółtym do białawego, z żółtym „okiem” pręcików, o średnicy około 1–1,5 cm. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku, stanowiąc atrakcję dla zapylaczy. Następnie mogą tworzyć się drobne, 2–4-klapowe pestkowce, które stopniowo przechodzą z zielono-żółtego do pomarańczowego i czerwonego, przedłużając dekoracyjność do jesieni. Krzew sprawdza się jako soliter w mniejszych ogrodach, w luźnych żywopłotach oraz w nasadzeniach o naturalnym charakterze, gdzie ładnie komponuje się z tawułami, berberysami, kalinami i trawami ozdobnymi. Jesienią ulistnienie może przebarwić się na żółte lub ciepłe ochrowe odcienie i często długo utrzymuje się na krzewie przed opadnięciem.

Uprawa: Najlepiej rośnie na pełnym słońcu, w chłodniejszych rejonach cenne jest ciepłe, osłonięte miejsce przy ścianie lub na zboczu. Preferuje przepuszczalną glebę gliniasto-piaszczystą, która utrzymuje umiarkowaną wilgotność, ale szybko odprowadza wodę po deszczu; zalecane pH wynosi około 5,5–7,5. Rośliny sadzi się od marca do października, pewniejszy jest termin wiosenny. Podlewanie jest ważne w pierwszym roku po posadzeniu oraz podczas długotrwałej suszy; w ciężkich glebach pomocna jest warstwa drenażowa i ściółka z kory lub kompostu liściowego. Nawożenie kompostem wiosną sprzyja wzrostowi, cięcie pielęgnacyjne wykonuje się pod koniec zimy poprzez usuwanie uszkodzonych i zagęszczających gałęzi. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się w przybliżeniu od -16 do -20 °C, młode nasadzenia mogą przemarzać wcześniej, dlatego w pierwszych zimach sprawdza się okrywanie korzeni na zimę i ochrona przed wysuszającym wiatrem. W ciepłych rejonach krzew jest bardziej niezawodny w kwitnieniu i dojrzewaniu owoców. Do możliwych problemów należą mszyce na młodych pędach i przy długotrwałym przemoczeniu gnicie korzeni. Na swobodny żywopłot wybiera się rozstaw około 1–1,2 m. W donicy uprawia się w przestronnym pojemniku z przepuszczalnym podłożem, które zimą szybko nie przemarza, donica jest izolowana. Do nasadzeń soliterowych odpowiedni jest odstęp co najmniej 2–3 m od innych krzewów.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.2. 2026