Groszek wiosenny Lathyrus vernus

Opis szczegółowy produktu

Groszek wiosenny - wieloletnia roślina zielna z rodziny bobowatych, pochodząca z Europy, typowa dla lasów liściastych i mieszanych, polan i skrajów zarośli. W odróżnieniu od jednorocznych groszków nie wytwarza wąsów czepnych i rośnie jako niepnąca, wielopędowa kępa. W wieku dojrzałym osiąga około 25–45 cm wysokości i podobną szerokość, ma parzystopierzaste, ciemnozielone liście, które wiosną tworzą czysty, „krzaczasty” kształt. Od kwietnia do maja w kątach liści wyrastają krótkie grona z kilkoma motylkowymi kwiatami długości około 1–2 cm. Ciekawostką jest zmiana barwy – pąki są różowopurpurowe i stopniowo przechodzą w fioletowe aż niebieskofioletowe. Kwiaty są miododajne, a jako roślina bobowata wchodzi w symbiozę z bakteriami brodawkowymi, które uczestniczą w obiegu azotu w glebie. Po przekwitnieniu tworzą się strąki, dekoracyjne na rabatach w naturalistycznym stylu. Roślina nie jest jadalna, w nasionach roślin z rodzaju Lathyrus mogą występować niepożądane substancje, dlatego uprawia się ją wyłącznie jako ozdobną. W kompozycjach dobrze łączy się z ciemiernikami, miodunkami, pierwiosnkami, kokoryczami i paprociami, nawiązując do wiosennego rytmu lasu. Liście utrzymują barwę do lata, w czasie suszy część nadziemna może wcześniej zamierać.

Uprawa: Uprawa groszku wiosennego sprawdza się w półcieniu, gdzie wiosenne słońce sprzyja kwitnieniu, a letnie ocienienie utrzymuje świeże liście. W pełnym słońcu kępa może latem wcześniej zamierać, szczególnie na suchych glebach, dlatego wskazane jest stanowisko osłonięte i gleba dobrze zatrzymująca wodę. Odpowiednia jest gleba próchniczna, umiarkowanie żyzna, wiosną lekko wilgotna i dobrze przepuszczalna, o odczynie około pH 6,5–7,5, często dobrze wpływa też podłoże bardziej wapienne. Podlewanie jest korzystne w pierwszych sezonach i podczas suchych wiosen, po ukorzenieniu roślina radzi sobie w zwykłych warunkach rabaty leśnej. Nawożenie powinno być oszczędne, zwykle wystarczy wiosenny kompost, nadmiar azotu ogranicza kwitnienie. System korzeniowy nie lubi częstego przesadzania, długowieczności sprzyja stałe stanowisko i ściółka z kompostu liściowego. Sadzonki groszku wiosennego sadzi się od marca do października, w odstępach około 30–40 cm, co odpowiada mniej więcej 6–9 roślinom na m². Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi około -30 °C i roślina zimuje bez okrycia. Choroby i szkodniki występują sporadycznie, przy przemoczeniu może pojawić się zgnilizna korzeni, a profilaktyka polega na przepuszczalnej glebie i umiarkowanym podlewaniu. Rozmnaża się najczęściej przez podział starszych kęp po przekwitnieniu lub jesienią, ewentualnie z wysiewu świeżych nasion, które kiełkują po zimowym chłodzie. Na kwiatostanach mogą czasem pojawiać się mszyce, zwykle jednak bez znaczących szkód.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.01. 2026