Grusza 'Etrusca' Pyrus communis 'Etrusca'

Opis szczegółowy produktu

Grusza 'Etrusca' - włoska letnia odmiana gruszy, wyhodowana przez Elvio Belliniego na Uniwersytecie we Florencji przez skrzyżowanie odmian 'Coscia' i 'Gentile'. Została wprowadzona do uprawy komercyjnej w 1991 roku. Wyróżnia się bardzo wczesnym dojrzewaniem, we Włoszech już w pierwszej połowie lipca, czyli ponad miesiąc przed odmianą 'Williamsova'. W warunkach Republiki Czeskiej dojrzewa zazwyczaj od końca lipca do pierwszej połowy sierpnia, w zależności od regionu i przebiegu lata. Drzewo rośnie średnio do silnie bujnie, początkowo raczej pionowo, później tworzy węższą do średnio szerokiej koronę. W zależności od podkładki dorasta do około 3–5 m wysokości i 2,5–4 m szerokości. W kwietniu kwitnie białymi kwiatami w baldachach, które przyciągają owady zapylające. Owoce są średniej wielkości, około 150–180 g, gruszkowate do krótko stożkowatych. Skórka jest zielonożółta z jasnym do różowo-czerwonym rumieńcem po stronie nasłonecznionej. Miąższ jest biały, delikatny, soczysty, rozpływający się i aromatyczny, o słodkim smaku z lekką świeżością. Odmiana nadaje się głównie do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych, ciast oraz do krótkiego gotowania. Owoce zawierają błonnik, zwłaszcza pektyny, a także witaminę C i potas. Dla dobrego zawiązania owoców wymaga obcego pyłku, jako odpowiedni zapylacze podaje się 'Abate Fetel', 'Williamsova' lub 'Santa Maria'.

Uprawa: Wybieramy słoneczne i ciepłe stanowiska, osłonięte od wiatru i najlepiej zorientowane na stronę południową lub południowo-zachodnią. Wymagają głębokich, próchniczych, średnio ciężkich do gliniastych gleb o dobrej przepuszczalności i wystarczającej ilości składników odżywczych, przy czym optymalne jest lekko kwaśne do neutralnego pH gleby. Nie tolerują stale podmokłych gleb, wysokiego poziomu wód gruntowych ani ekstremalnie lekkich i suchych podłoży bez materii organicznej. Przy sadzeniu wielu drzew odstępy zazwyczaj mieszczą się w przedziale około 4 do 5 metrów, w zależności od zastosowanej podkładki i siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu oraz w okresach suszy, kiedy należy zapewnić równomierną wilgotność gleby bez przelania. Nawożenie odbywa się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, a następnie po kwitnieniu, najlepiej w formie zbilansowanych nawozów mineralnych lub wysokiej jakości kompostu, przy czym nadmiar azotu może prowadzić do bujnego wzrostu kosztem plonowania. Cięcie grusz ma na celu utrzymanie przewiewnej, nasłonecznionej korony i regularnego owocowania, przy czym główne cięcie formujące i pielęgnacyjne wykonuje się w okresie wegetacji od wiosny do jesieni.

Więcej na: Instrukcja uprawy grusz

Autor: Nikol | Rewizja: 13.3.2026